Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

30η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΟΔΟΣ- ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 1-0

Επιστροφή στα άσχημα αποτελέσματα απέναντι σε μια ομάδα με την οποία η ομάδα μας έχει δημιουργήσει θετικότατη παράδοση. Τελικά o Παναιτωλικός κατάφερε σε άλλο ένα εκτός έδρας παιχνίδι να χάσει δεχόμενος μάλιστα γκολ στα τελευταία λεπτά για άλλη μια φορά. Θα θέλαμε να σταθούμε ξανά στο «εθνικό φρόνημα» των οπαδών και αυτής της ομάδας του νησιού και της πόλης της ρόδου. Τα ξανά- είπαμε βέβαια και στο κειμενάκι για το παιχνίδι με τον διάγορα. Εκεί ήταν το πανί που υπενθύμιζε την ελληνικότητα του νησιού και ανάφερε και κάτι άλλα αστεία για γιδοβοσκούς, για τη πόλη μας κτλ. Αυτή τη φορά οι οπαδοί της ομάδας της ρόδου (άσπονδοι εχθροί με αυτούς του διαγόρα αλλά κατά τα άλλα συνοδοιπόροι στα εθνικά ιδεώδη) εξέδωσαν μια ανακοίνωση η οποία μέσα σε όλα ανέφερε και το ότι σύσσωμος ο λαός της ρόδου (οι περίπου 300- 400 δηλαδή που παρακολούθησαν το παιχνίδι) έπρεπε να δώσουν το παρόν στο γήπεδο προκειμένου η ομάδα τους να πάρει τη νίκη και να δώσουν έτσι όλοι μαζί μια απάντηση στα «αντέθνικα» συνθήματα που είχαν φωνάξει οι οπαδοί του Παναιτωλικού μας. Και μετά την έκβαση του παιχνιδιού φρόντισαν να ανακοινώσουν (μέσω διαφόρων διαδικτυακών τόπων) πως εμείς οι Αγρινιώτες και οι οπαδοί του Παναιτωλικού γενικότερα «μάθαμε και είδαμε πως είναι οι έλληνες μιας και εμείς στα μέρη μας δεν συναντάμε έλληνες αλλά γίδες και τσοπάνηδες». Και αφού μας στείλανε χαιρετίσματα από τον «πολιτισμό» δεν ξέχασαν να αναφέρουν και όλα αυτά περί πατριωτισμού και ελληνικότητας… Το ξαναείπαμε πάλι βέβαια αλλά αν για κάποιους πολιτισμός σημαίνει να χάνονται ζωές προσφύγων και μεταναστών στα «φιλόξενα» νερά του Αιγαίου (τη στιγμή που κάποιοι -και σίγουρα όχι όλοι-ευρωπαίοι τουρίστες γεμίζουν με ξερατά και ηχορύπανση τους δρόμους του νησιού επιδιδόμενοι σε αναίτιους μπυροτσαμπουκάδες αλλά μιας και αυτοί πληρώνουν οι ντόπιοι τους ανέχονται) τότε έλληνες είστε και φαίνεστε.

29η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ- ΠΑΝΣΕΡΡΑΙΚΟΣ 2-0


Επιτέλους και ένα καλό αποτέλεσμα για την ομάδα μας που σταμάτησε τον αγωνιστικό κατήφορο των προηγούμενων εβδομάδων. Παίζοντας κατά διαστήματα καλή μπάλα η αγαπημένη μας ομάδα κατάφερε να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης. Ο κόσμος της ομάδας παρόλα τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα στάθηκε δίπλα στην ομάδα μιας και στο γήπεδο βρέθηκαν περίπου 4000 οπαδοί. Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει σε άλλο ένα όμορφο coreo που επιμελήθηκαν οι οργανωμένοι οπαδοί της μικρής κερκίδας και πιο συγκεκριμένα οι warriors. Επίσης το παιχνίδι παρακολούθησαν και τέσσερις- πέντε οπαδοί του Πανσερραικού που ταξίδεψαν από τις Σέρρες για να παρακολουθήσουν το παιχνίδι της ομάδας τους. Οι οπαδοί της βορείο- ελλαδίτικης ομάδας παρακολούθησαν το παιχνίδι (φορώντας τα διακριτικά της ομάδας τους και κρεμώντας το πανί τους) από τη μεγάλη κερκίδα μαζί με τους οπαδούς του Παναιτωλικού μας οι οποίοι ανταπέδωσαν τη φιλοξενία του 1ου γύρου. Κάπου εδώ αποδεικνύεται ότι όταν υπάρχει ο αλληλοσεβασμός μεταξύ μας η αλληλεγγύη γίνεται δεδομένη και τότε είναι που η ύπαρξη και ο ρόλος (που ούτως ή άλλως είναι αντικοινωνικός) της καταστολής και της αστυνομίας γίνεται περιττός, ακυρώνεται και καταργείται.

28η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑ- ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 2-1

Η ομάδα μας κύλησε όλο και πιο πολύ στο βούρκο και συνέχισε το σερί των απαράδεκτων εμφανίσεων αφού κατάφερε να ηττηθεί από την καλαμάτα, μια από τους ουραγούς της βαθμολογίας! Για τους οπαδούς της καλαμάτας (ή τουλάχιστον για το μεγάλο μέρος των φανατικών της οπαδών) και τη πολιτική τους ταυτότητα τα είχαμε ξαναπεί στο προηγούμενο τεύχος και στο κειμενάκι που αναφερόταν στο παιχνίδι του 1ου γύρου. Ο σκληρός πυρήνας των οπαδών της συγκεκριμένης ομάδας διέπεται από υψηλό εθνικό φρόνημα και φασιστικές, εθνικιστικές και ρατσιστικές τάσεις και δεν ντρέπεται να το δείχνει. Κάτι που αποδείχτηκε περίτρανα και σε αυτό το παιχνίδι κατά τη διάρκεια του οποίου μερίδα των οπαδών της τοπικής ομάδας έβριζαν από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό τούρκο παίχτη της ομάδας μας. Ο συγκεκριμένος παίχτης της ομάδας μας (που είναι και από τους πιο αγαπημένους της κερκίδας μας) δεν έμεινε αμέτοχος σε όλα αυτά που εκστόμιζαν αυτά τα φασιστο- εθνικιστικά ανθρωπάρια προς αυτόν και απάντησε.

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

27η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ- ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ 1-1


Ο Παναιτωλικός μας συνέχισε το σερί άσχημων αποτελεσμάτων και δεν κατάφερα να κερδίσει την ομάδα του Αγροτικού Αστέρα στην έδρα του.
Μάλιστα στον 1ο γύρο του πρωταθλήματος η ομάδα μας είχε καταφέρει να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης στην έδρα της ομάδας από την Θεσσαλονίκη. Ο
Ο Παναιτωλικός έπαιξε πολύ άσχημα και ξενέρωσε τους 4000 περίπου χιλιάδες οπαδούς του που παραβρέθηκαν για άλλη μια φορά στο γήπεδο.Από αυτό το παιχνίδι κρατάμε ξανά μόνο τις όμορφες εικόνες από τη μικρή κερκίδα του γηπέδου μας.

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

26η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΓΟΡΑΣ ΡΟΔΟΥ- ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 2-1


Η αγαπημένη μας ομάδα σε άλλο ένα εκτός έδρας παιχνίδι έδειξε να ταλαιπωρείται για άλλη μια ακόμη φορά από το γνωστό σύνδρομο που παρουσιάζει στη πλειοψηφία των περιπτώσεων που αγωνίζεται μακριά από το Αγρίνιο. Θα θέλαμε να σταθούμε όμως στα εξής δυο σημεία που δεν έχουν να κάνουν με το αγωνιστικό μέρος του παιχνιδιού. Καταρχάς στη τεράστια κοσμοσυρροή οπαδών και φίλων του Παναιτωλικού έξω από το γήπεδο μας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Πιο συγκεκριμένα περισσότεροι από 1000 άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι έξω από το γήπεδο της ομάδας μας προκειμένου να παρακολουθήσουν σε γιγαντο- οθόνη το παιχνίδι. Διπλάσιος, ίσως και τριπλάσιος αριθμός ανθρώπων δηλαδή από αυτούς που παρακολουθούσαν το παιχνίδι μέσα από το γήπεδο του Διαγόρα στη Ρόδο! Το δεύτερο γεγονός στο οποίο θα θέλαμε να αναφερθούμε είναι η ανάρτηση ενός πανιού στο γήπεδο από τους οπαδούς του διαγόρα στο οποίο αναφερόταν κάτι για τη πόλη μας (αλήθεια ποιο είναι το πρόβλημα τους με τους γιδοβοσκούς?Αυτοί δεν τρώνε τυρί? Μόνο ψαράκια και χαβιάρι τρώνε εκεί?) αλλά και κάτι για την ελληνικότητα του νησιού της Ρόδου! Οι οπαδοί του διαγόρα λοιπόν φανερά ενοχλημένοι από «αντεθνικό» σύνθημα το οποίο είχαν φωνάξει οι οπαδοί της ομάδας μας - τόσο στο μπαράζ του Παναιτωλικού μας με τον άσπονδο εχθρό του διαγόρα, τη ρόδο (μπροστά στην «εθνική» ενότητα λοιπόν οι οπαδοί των δυο ομάδων παραμέρισαν τις παραδοσιακές διαφορές τους!!) όσο και στο παιχνίδι με το διαγόρα στο Αγρίνιο στον 1ο Γύρο του πρωταθλήματος- σήκωσαν το συγκεκριμένο πανί στη κερκίδα τους διεκδικώντας και αυτοί το βραβείο «εθνικού φρονήματος»! Αν πάντως Ελλάδα και ελληνική φιλοξενία για αυτούς που σήκωσαν το πανί και γενικότερα για τους φανατικούς εθνικόφρονες του νησιού (αλλά και όλης της χώρας) είναι οι βουλιαγμένες βάρκες με γυναικόπαιδα και οι πνιγμοί οικονομικών μεταναστών και προσφύγων στα «φιλόξενα» νερά του Αιγαίου τότε έλληνες είναι και φαίνονται.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

2o RFU Festival 2010



Τη συλλογικότητα των Radical Fans United τη γνωρίσαμε αρχικά μέσω του ομώνυμου fanzine/εντύπου τους. Το έντυπο αυτό που εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί στις περισσότερες πόλεις της χώρας είναι ένα εγχείρημα τεράστιας και κομβικής σημασίας γιατί αποτελεί τη πρώτη προσπάθεια αυτό- οργάνωσης και ανταλλαγής απόψεων για διάφορα οπαδικά και κοινωνικά ζητήματα μεταξύ των οπαδών. Όπως λένε και οι ίδιοι οι RFU είναι μια ανοιχτή πρωτοβουλία γηπεδικών/ οπαδών από διάφορες ομάδες που σαν στόχο έχει αφενός την ανταλλαγή απόψεων για γηπεδικά ζητήματα και αφετέρου την υπεράσπιση των συμφερόντων μας σαν οπαδοί. Πιστεύουμε στη δημιουργία μιας κερκίδας με συνείδηση που αντιδρά σε κάθε τι που θέλει να μας εξαφανίσει από την εξέδρα.

Το RFU festival έγινε για πρώτη φορά πέρσι στο Λόφο του Στρέφη στην Αθήνα.Ένα εγχείρημα-πείραμα που αρχικά έμοιαζε απίστευτα δύσκολο (το να μαζέψεις στον ίδιο χώρο οπαδούς από διάφορες ομάδες λόγω της ύπαρξης πολλών -τις περισσότερες φορές επίπλαστων- διαφορών μεταξύ τους). Το πείραμα όμως πέτυχε αφού έφερε κοντά αρκετούς οπαδούς που κάθισαν δίπλα δίπλα, συζήτησαν όλοι μαζί τα προβλήματα τους, αντάλλαξαν απόψεις και προτάσεις σε πάρα πολλά ζητήματα (ρατσισμός, εμπορευματοποίηση, καταστολή, οπαδική βία κτλ) και άρχισαν να υλοποιούν την ιδέα ενός ενιαίου οπαδικού μετώπου που αποτελούμενο από οπαδούς από διάφορες ομάδες θα αποτελεί μια εστία αντίστασης ενάντια στις αθλητικές και όχι μόνο αρχές και στα κατασταλτικά μέτρα των εξουσιαστών που στοχεύουν τον οπαδικό χώρο.

Έτσι και φέτος πραγματοποιήθηκε πάλι στο Λόφο του Στρέφη το 2ο festival(04-05-06 Ιουνίου). Αυτή τη φορά συμμετείχε και η δικιά μας μεγάλη παρέα, η Αυτόνομη Ζώνη. Το φετινό festival συμπεριλάμβανε συζήτηση σχετικά με το θέμα της καταστολής στον γηπεδικό χώρο και της απαγόρευσης των μετακινήσεων αλλά και για το θέμα της βίας μεταξύ των οπαδών. Επίσης έγιναν προβολές και τουρνουά ποδόσφαιρου (5χ5) και μπάσκετ (3χ3). Η παρέα μας (η Αυτόνομη Ζώνη δηλαδή) συμμετείχε και στα δυο. Στο ποδοσφαιρικό τουρνουά αν και φανερά αγύμναστοι και επηρεασμένοι από τις πολλές καταχρήσεις καταφέραμε να περάσουμε μόνο ένα γύρο (και πάλι καλά!). Του χρόνου θα έιμαστε σίγουρα πιο έτοιμοι! Στο μπασκετικό τουρνουά τώρα παρουσιαστήκαμε σαφώς καλύτεροι και αφού περάσαμε σχετικά εύκολα τη 1η φάση αποκλειστήκαμε δύσκολα από μια από τις πολλές ομάδες (που συμμετείχαν και στα δυο τουρνουά) και είχαν άμεση σχέση με την ομάδα που εδρεύει στην εκεί ευρύτερη περιοχή,τον Αστέρα Εξαρχείων.

Στο γηπεδάκι που έγινε το τουρνουά λειτουργούσε πάγκος με έντυπο υλικό τόσο των RFU όσο και της Αυτόνομης Ζώνης, έκθεση φωτογραφικού υλικού από το Αντιρατσιστικό Festival που γίνεται (και φέτος) στην Ιταλία, κάβα με ποτά και μπύρες και αυτοσχέδια ψησταριά με πολύ νόστιμα σουβλάκια που είχαν αναλάβει τα παιδιά από τη Λιβαδειά μιας και η πόλη τους έχει παράδοση στο θέμα. Επίσης μην ξεχάσουμε και το γεγονός ότι καθ όλη τη διάρκεια του festival υπήρχε dj και μουσική.

Το festival αγκάλιασε πραγματικά πολύς κόσμος και κατά τη διάρκεια του 3μέρου υπολογίζουμε ότι πέρναγαν κάθε μέρα από το γηπεδάκι περισσότερα από 500 άτομα. Οι κερκίδες, ο περιβάλλοντας χώρος και τα βραχάκια ήταν γεμάτα κόσμο. Το σημαντικότερο ήταν ότι όλοι μας περάσαμε πολύ καλά, η κούραση ξεχάστηκε για λίγο (μιας και αρκετοί από μας ταξίδεψαν πολλά χλμ και μάλιστα καπάκια μετά από τη δουλειά), γνωρίσαμε και ανταλλάξαμε απόψεις με πολλά παιδιά από διάφορες ομάδες, παίξαμε και χαζέψαμε ένα σωρό ματσάκια, κάναμε χαβαλέ και τζερτζελέ και ξεσκουριάσαμε λιγάκι. Επικρατούσε πραγματικά ένα θετικότατο vibe (και ας υπήρχαν κάποια δικαιολογημένα ίσως παραπονάκια από πολλούς τόσο στη κερκίδα όσο και στο blog των RFU για τον υπερβάλλοντα ζήλο -σε σχέση με την αγωνιστική συμπεριφορά μες στο γήπεδο- που έδειξε κάποια ομάδα για την οποία υπήρξαν και διαμαρτυρίες ότι χρησιμοποίησε στη σύνθεση της και κανονικούς ποδοσφαιριστές) και όλα κύλησαν όπως έπρεπε.Μπράβο στους RFU

Το κειμενάκι που ακολουθεί γράφτηκε από την Αυτόνομη Ζώνη, εξηγεί τους λόγους που πήραμε μέρος στο festival και υπήρχε και αυτό στον πάγκο με το έντυπο υλικό των RFU:
Στο 1ο τεύχος του έντυπου εγχειρήματος της Αυτόνομης Ζώνης υπάρχει ένα μικρό αφιέρωμα στα fanzines και έντυπα δρόμου που δημιουργήθηκαν και κυκλοφόρησαν στη πόλη μας, στο Αγρίνιο. Παρότι το αρθράκι αυτό είχε σαν σκοπό να παρουσιάσει κάποια εντυπάκια που ήταν άμεσα συνδεδεμένα με τη πόλη μας δεν γινόταν να μην υπάρχει μια μεγάλη αναφορά στην έντυπη προσπάθεια που ακούει στο όνομα Radical Fans United. Μια προσπάθεια που όπως αναφέρει και το αρθράκι αυτό είναι τεράστιας και κομβικής σημασίας μιας και αποτελεί την πρώτη προσπάθεια αυτό-οργάνωσης των οπαδών όλης της χώρας.
Από τη στιγμή λοιπόν που το έντυπο αυτό όσο και η συλλογικότητα των Radical Fans δήλωνε ότι απευθύνεται σε οποιονδήποτε γηπεδικό, οπαδό φίλαθλο, που δεν αντέχει άλλο την εμπορευματοποίηση, την αλληλοεξόντωση,το καφριλίκι,την xουλιγκανοποζεριά,το ρατσισμό,την πειθάρχηση, την καταστολή και που είχε σαν βασικό πρόταγμα τη φράση «Για μια Κερκίδα Χρωμάτων & Συνείδησης» δεν γινόταν από τη δικιά μας πλευρά να μη στηρίξουμε το συγκεκριμένο εγχείρημα μιας και το όραμα μας για τη κερκίδα και γενικότερα το γήπεδο (αυτή τη μικρογραφία της κοινωνίας) συμβάδιζε με όλα τα παραπάνω.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν αποφασίσαμε φέτος να στηρίξουμε έμπρακτα με τη παρουσία μας το 2ο φεστιβάλ των RFU. Ούτως ή άλλως είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να γνωριστούμε με άλλους ανθρώπους (γιατί πρώτα από όλα είμαστε άνθρωποι και μετά οπαδοί), να ανταλλάξουμε απόψεις για οτιδήποτε μας απασχολεί και έχει να κάνει τόσο με τον οπαδικό χώρο όσο και με τη κοινωνία. Και φυσικά δε παραβλέπουμε και τη δυνατότητα να ξεσκουριάσουμε λιγάκι παίζοντας μπαλίτσα και μπασκετάκι για το χαβαλέ μας, τη πάρτη μας και φυσικά αφιλοκερδώς σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα πωλούνται και τα πάντα αγοράζονται..