Κυκλοφόρησε το 7ο τεύχος!!

Κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο και αργοπορημένο 7ο τεύχος του εντύπου μας. Το έντυπο βγήκε σε λιγότερα αυτή τη φορά αντίτυπα λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Μπορείτε να το βρείτε στους συνδέσμους των Warriors (κεντρικό,brooklyn,άγιος κωνσταντίνος) και των Guerreros στην Αθήνα. Επίσης μπορείτε να το βρείτε και σε άλλους χώρους όπως στη κατάληψη Apertus και στη Ραδιουργία. Φυσικά το έντυπο διακινείται και χέρι με χέρι στο δρόμο και στο πέταλο της Θύρας 6.Για όσους θελήσουν να τους σταλεί το έντυπο ταχυδρομικά ας επικοινωνήσουν μαζί μας μέσω του email μας.

The art of supporting (by Sunday lovers group)

Μέσα από αυτή τη στήλη του περιοδικού θα παρουσιάζονται στιγμές από την προετοιμασία και δημιουργία πανιών και choreos από το group των sunday lovers που ασχολούνται με ότι αφορά το δημιουργικό κομμάτι της οπαδικής σκηνής του Παναιτωλικού, πάντα μέσα από το ρομαντικό πρίσμα μέσα από το οποίο αντικρίζουμε το ποδόσφαιρο και τον οπαδισμό γενικότερα.
 Μερικές φωτό από τη προετοιμασία του coreo για το παιχνίδι με τον παναθηναϊκό.

«...οι  ultras επιπλέον επιδιώκουν εντός και εκτός του γηπέδου να συμμετέχουν στα γεγονότα, να μην είναι απλοί παρατηρητές ή καταναλωτές...
...τους υποκινεί μια επιθυμία να αναγνωρίζονται και να είναι ορατοί, μια μανία να φαίνονται...
τα πανό τα κασκόλ  και οι εμφανίσεις τους επιδεικνύουν το όνομα τους, τα αρχικά τους και τα ιδιαίτερα χρώματα τους...
...πράγματι αυτή είναι η δύναμη αυτού του είδους οπαδισμού που καταργεί τα συμβατικά όρια της εκπροσώπησης...
…από αόρατοι και ανώνυμοι θεατές των βεντέτων οι ultras  έγιναν οι ίδιοι θεαματικές βεντέτες. Αυτή η επιθυμία για ορατότητα γίνεται έντονα ανταγωνιστική, ακλουθώντας την ανταγωνιστικότητα που υπάρχει στον αγωνιστικό χώρο...»
(από το βιβλίο «Το φαινόμενο των ultras στην ιταλία'')

 sundaylovers

Εξώφυλλο-Οπισθόφυλλο

Editorial

Αισίως η έντυπη προσπάθεια μας φτάνει τις επτά απόπειρες. Στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ του προηγούμενου τεύχους και του νέου, ήταν πολλά αυτά που μας απασχόλησαν και μας βάλανε σε σκέψεις.

Καταρχάς το όνειρο όλων μας, η άνοδος της αγαπημένης μας ομάδας στην Ά Εθνική μετά από 34 χρόνια πραγματοποιήθηκε και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Κατακτήσαμε το πρωτάθλημα της ΄Β Εθνικής αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι κατακτήσαμε τον άτυπο αλλά μεγάλης αξίας τίτλο της «καθαρής» ομάδας μιας και το όνομα του Παναιτωλικού δεν εμπλέκονταν στη περιβόητη υπόθεση των στημένων και των στοιχηματισμών.

Βέβαια η άνοδος στη σούπερ κλίκα προϋπόθετε σημαντικές αλλαγές τόσο στην ομάδα όσο και στον οπαδικό μας χώρο.  Αυτό που μας απασχόλησε πολύ ήταν η μετακίνηση μας στο νέο πέταλο, στη νέα Θύρα 6. Για τους μεγαλύτερους από εμάς η απόφαση να μετακινηθούμε από τη παλιά Θύρα 6 της μικρής κερκίδας σε αυτή του νέου πετάλου δεν ήταν καθόλου εύκολη. Στη παλιά Θύρα 6 ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή με τον Παναιτωλικό, μεγαλώσαμε μέσα σε αυτή μιας και για πολλούς αποτελούσε το δεύτερο τους σπίτι, εκεί αποκτήσαμε οπαδικό χαρακτήρα, αποτελούσε για πολλούς από μας ένα  επιπλέον χώρο κοινωνικοποίησης, μέσα σε αυτή δακρύσαμε, γελάσαμε, ξενερώσαμε, μανουριάσαμε… Όπως καταλαβαίνεται, ήταν κάτι πολύ δύσκολο για όλους μας αλλά τελικά προσπαθήσαμε να προσπεράσουμε τις αναμνήσεις (τις οποίες δεν θα ξεχνάμε ποτέ) θεωρώντας ότι αν μια αλλαγή οδηγεί σε κάτι καλύτερο τότε καλώς να έρθει όσο δύσκολο και αν είναι. Και ας μη ξεχνάμε ότι τα πιο ριζοσπαστικά και ενεργά οπαδικά κομμάτια παγκοσμίως συχνάζουν στα πέταλα.

Στα πλαίσια αυτών των αλλαγών πάρθηκε και η απόφαση για την λειτουργία δυο νέων συνδέσμων της Θύρας 6 στο Αγρίνιο.  Έτσι στο ήδη υπάρχον κεντρικό club των Warriors προστέθηκαν άλλα δυο, αυτό στις γειτονιές των αιβασιλώτικων και δοκιμίου ( Brooklyn Warriors, μιας και η συγκεκριμένη γειτονιά αποκαλούταν έτσι στην αργκό του δρόμου από τους ντόπιους) και αυτό της ιστορικής προσφυγικής συνοικίας του Αγίου Κωνσταντίνου ( Warriors Αγίου Κωνσταντίνου). Σκοπός αυτών των κινήσεων ήταν η διόγκωση του οργανωμένου οπαδικού χώρου της ομάδας μας και η καλύτερη οργάνωση και συσπείρωση σε κάθε γειτονιά. Τα πρώτα μηνύματα είναι πέρα ως πέρα θετικά μιας και πολύς κόσμος ανταποκρίθηκε στο οπαδικό κάλεσμα της Θύρας 6 και αγκάλιασε τους συνδέσμους της γειτονιάς του. Έτσι αυτή τη στιγμή η Θύρα 6 αριθμεί τρεις συνδέσμους (Warriors) στο Αγρίνιο και έναν (Guerreros) στην Αθήνα.

Άλλο ένα θέμα που μας απασχόλησε και μας απασχολεί ακόμη ήταν και είναι η απαγόρευση των μετακινήσεων. Μετά λοιπόν από 34 χρόνια εκδρομών στην ΄Β, ΄Γ αλλά ακόμη και ΄Δ Εθνική όταν έφτασε η στιγμή να εκδράμουμε για να σταθούμε δίπλα στην ομάδα σε έδρες όπως η Τούμπα, το Καραϊσκάκη, το Ο.Α.Κ.Α, το Χαριλάου και διάφορες άλλες, κάποιοι φρόντισαν να μας στερήσουν αυτό το δικαίωμα. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τις αθλητικές αρχές, την αστυνομία και ενίοτε τους παράγοντες των διοικήσεων.

Βέβαια η όλη αυτή απαγόρευση των μετακινήσεων εκτός του ότι κάποιες φορές είναι επιλεκτική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσπάθειας που γίνεται για τη καταστολή του οπαδικού χώρου και τη μετατροπή του γηπέδου σε «μέγαρο μουσικής» για τη μπουρζουαζία και του ποδόσφαιρου σε άλλο ένα προϊόν.  Όπως κομμάτι σε όλο αυτό το παζλ αποτελεί και η αύξηση των τιμών των εισιτηρίων (και μάλιστα μέσα σε περίοδο που επικρατούν δύσκολες οικονομικές συνθήκες για το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας) σε πολλά γήπεδα. Και φυσικά δεν ξεχνάμε την όλο και περισσότερη επιθετική στάση της εξουσίας, των αθλητικών αρχών και της κρατικής καταστολής με το νέο αθλητικό τρομονόμο να είναι στα σκαριά. Το απογοητευτικό είναι ότι σε αυτή τη κρίσιμη καμπή το μεγαλύτερο μέρος του γηπεδικού χώρου αντί να αλλάξει στάση και να συνασπιστεί προτιμά για διάφορους λόγους να δίνει όλο και περισσότερα πατήματα στη καταστολή για να εντείνει το κλοιό της εμμένοντας στις ανούσιες, ανεγκέφαλες και χωρίς σοβαρό λόγο τις περισσότερες φορές μανούρες με το επίπεδο βίας να έχει αγγίξει αηδιαστικά επίπεδα με γκαζάκια, βόμβες, μαχαίρια κτλ.

Αυτά είναι πάνω κάτω τα θέματα που μας απασχόλησαν όλο αυτό το διάστημα και που αποτυπώνονται εν μέρει στην ύλη του εντύπου που κρατάτε αυτή τη στιγμή στα χέρια σας.

Για επικοινωνία με τη συλλογικότητα/group της Αυτόνομης Ζώνης αλλά και για ότι αφορά το ομώνυμο έντυπο και την εκπομπή Κερκίδα Συνειδήσεων: agriniozone6@gmail.com
Το site του εντύπου και του group της Αυτόνομης Ζώνης: agriniozone.blogspot.com

    * Άλλες ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες από το Αγρίνιο:   

radiourgia.squat.gr

apertus.squat.gr

paroksismos.squat.gr

prwtovouliagriniou.squat.gr

The music zone (by De_Control collective)

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 90 έγινε μια περίεργη έκρηξη η οποία συντάραξε τα λιμνάζοντα νερά του τότε mainstream rock χώρου. 'Απ το πουθενά και χωρίς λόγο άρχισαν να ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια, underground heavy rock μπάντες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη! Υπήρχε όμως λόγος και αιτία για αυτή την έκρηξη! Και δεν ήταν άλλος από την κοινή αγάπη μιας μερίδας ατόμων για τη μουσική συγκροτημάτων όπως οι Kyuss, Monster Manget, Fu Manchu, Soundgarden κ.α, αλλά και παλιότερες μπάντες όπως οι Stooges,Ramones, Motrohead, MC5, κα φυσικά οι Hawkwind και Black Sabbath.

Oι μπάντες που άρχισαν να εμφανίζονται ήταν πραγματικά πολλές και διάσπαρτες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα σε όλο τον πλανήτη. Οι χώρες όμως που πρωτοστάτησαν οι σαφέστατα οι Η.Π.Α. , η Σουηδία και φυσικά η Μεγάλη Βρετανία. Οι stoner σπόροι άνθισαν και στην Ελλάδα σε υπόγεια, γκαράζ, μικρά συναυλιακά μέρη και λοιπά underground στέκια με πρωτοπόρους τους Αθηναίους Nightstalker αλλά και πολλές μετέπειτα μπάντες όπως Vibratore Bizzaro, Lord 13, Engine V, 1000Mods, Planet of Zeus, Violet Vortex, Human Asteroid, Bulldoza κτλ. Heavy rock μπάντες αναδύθηκαν και μέσα από την εγχώρια d.i.y σκηνή με καταπληκτικές μπάντες όπως οι πατρινοί Low Stone Nothing και Dala Sun.

Στη στήλη του προηγούμενου μας τεύχους αναφερθήκαμε στη μικρή, «παρακμιακή» αλλά έντιμη, ειλικρινέστατη και underground Αγρινιώτικη stoner/ heavy rock σκηνή. Το αρθράκι που ακολουθεί και αποτελεί αναδημοσίευση από το fanzine High Frequencies (τεύχος 5, 2006, Αγρίνιο)  είναι το πιο κατάλληλο για μια συμπυκνωμένη παρουσίαση των βασικότερων αντιπροσώπων της Βρετανικής σκηνής που ούτως ή άλλως τους συνόδευε η βαριά κληρονομιά μεγάλων μπαντών όπως οι Hawkwind και φυσικά οι Black Sabbath.

ACRIMONY

'Only three whalephants remain in the universe. They swim in the enormous Sidher vats within the deepest of the Deepest Temples of space. They await for the day when all knowers are reunited and they will swim the Stella Tides to Earth and lead us all Home to Wode. That blue star far away'.
Οι Acrimony είναι κατά την προσωπική μου άποψη μια από τις 2 κορυφαίες stoner/heavy rock μπάντες της Βρετανίας. Οι Ουαλοί Brian Walters (φωνητικά), Stuart O Hara(κιθάρα), Lee Davies(κιθάρα), Paul Bidmead(μπάσο) και Darren Ivey(drums) έβαλαν μπροστά την μπάντα το 1991 και βομβάρδισαν τα αυτιά μας και τα εγκεφαλικά μας κύτταρα με εγκεφαλικότατη ψυχεδελική heavy rock μουσική και με ποιητικά φευγάτους στίχους (όποιος διαβάσει τους στίχους τους θα καταλάβει τι εννοώ, δε χρειάζονται άλλες λεπτομέριες....). Η μουσική τους ήταν ένα κράμα που συνδύαζε την space rock ψυχεδέλεια των πρώιμων Hawkwind με τα riffs και το heavy rock ήχο των Black Sabbath αλλά και των Kyuss. Μετά από αρκετά demos κυκλοφορούν το 1994 στο ανεξάρτητο label Godhead records το ντεμπούτο τους με τον δίσκο Hymns to the stone και το 1995 το ep Acid Elephant. To 1996 μετακομίζουν στην Peaceville και κυκλοφορούν το Tumuli Shroomaroom, το album που έκαψε τα κεφάλια μας και που αποτελεί μια απο της καλύτερες στιγμές του stoner rock χώρου!!!
Σε αυτό το album οι Acrimony επιδίδονται σε σε ένα απίστευτα ψυχεδελικό heavy rock όργιο όπου τα riffs των Black Sabbath διαδέχονται αυτά των Kyuss τα οποία όμως εφορμούν μέσα από το psychedelic wall of sound των Hawkwind. Ναι, σίγουρα οι επιρροές είναι εμφανείς αλλά παρόλα αυτά η μπάντα είχε ένα πολύ μοναδικό και προσωπικό ήχο. Φοβεροί στίχοι που είναι αφοσιωμένοι στα ψυχεδελικά μανιτάρια, στους Δρυίδες και στο διάστημα. Σίγουρα μία από τις δυο ,κατά την προσωπική μου άποψη ,κορυφαίες Βρετανικές μπάντες του χώρου. Και όπως λένε οι ίδιοι...a big bong hit to all the stoner bands who dont smoke..

THE HEADS

  Oι  the Heads (κατά την προσωπική μου άποψη η καλύτερη βρετανική μπάντα μαζί με τους Acrimony) δημιουργήθηκαν στο Bristol της Αγγλίας  στις αρχές του 90. Μέχρι το 95 είχαν κυκλοφορήσει αρκετά singles μέχρι  που το 1996 κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους με όνομα Relaxin’ with...το οποίο συγκέντρωνε όλα τα singles από το 93 ως το 95 μαζί με κάποια νέα κομμάτια. Ο ήχος των the Heads παραπέμπει στην δεκαετία του 70.Συνδιάζει την space rock ψυχεδέλεια των Hawkwind, τα riffs των Black Sabbath και των Blue Cheer όπως και τα riffs αλλά και την τραχύτητα των προγόνων του punk, Stooges και MC5!! Σίγουρα δεν είναι ο ορισμός της τυπικής stoner rock μπάντας αλλά η χρονολογική περίοδος κατά την οποία έδρασε η μπάντα, ο βρώμικος ήχος της και το γεγονός ότι για κάποια περίοδο ανήκαν στο ανεξάρτητο δισκογραφικό label Mans Ruin(το οποίο αποτέλεσε φωλιά για πάμπολλες stoner  μπάντες) αυθόρμητα έκανε τους οπαδούς και όχι μόνο να τους τοποθετήσουν εκεί. Η μπάντα κυκλοφόρησε τα album της σε πολλές ανεξάρτητες εταιρίες συμπεριλαμβανομένου τις Sweet Nothing, Mans Ruin, Headhunter, Rocket κ.α. Η μπάντα αποτελείται από τους R.A Allen(κιθάρα), Simon Price(κιθάρα και φωνητικά),H.O Morgan(μπάσο) και Wayne C. Maskell(drums). Μετά το Relaxin With.... η μπάντα για 2-3 χρόνια κυκλοφορεί αρκετά singles και split albums ώσπου το1998 κυκλοφορούν άλλη μια δισκάρα, το The time is now....Οι the Heads από τότε έχουν κυκλοφορήσει άλλα 3 album,τα Everbody knows we got nowhere, Undersided και το πιο πρόσφατο το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα στην AlternativeTentacles τουJello Biafra. Oι the Heads είναι μια μπάντα που μες σε όλα αυτά τα χρόνια και μέσα σε αυτό τον κυκεώνα των εμπορικών κατασκευασμάτων διατήρησε τον χαρακτήρα της, παρέμεινε στον underground χώρο και μας πρόσφερε απλόχερα ποιοτική και εγκεφαλική μουσική.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Relaxin’ with…(cargo,1996)
The time is now(MansRuin,1998)
Everybody knows we gotnowhere(Sweet Nothing,2000)
Session02(Rocket,2002)-live studio jamming
Undersided(SweetNothing,2003)
At last(Invada,2003)-μόνο 33 κόπιες, ακυκλοφόρητα κομμάτια
Under the stress of a headlong dive(Alternative Tentacles,2006)

  ORANGE GOBLIN

“Fly into the psychedelic glow, welcome to my futuristic show, far beyond the universe we know, chasing dreams it’s into the sun we go....."  Το βαρύ πυροβολικό του heavy rock  χώρου στο Λονδίνο, οι Goblin δημιουργήθηκαν το 1995 με το όνομα Our Haunted Kingdom το οποίο στην συνέχεα άλλαξαν. Pure heavy rock μπολιασμένο με ψυχεδελικά στοιχεία (στο ξεκίνημα τους κυρίως) αλλά και punk και metal στοιχεία με τα τελευταία να είναι πιο ευδιάκριτα στα τελευταία τους album. Χαρακτηριστικό της μουσικής τους είναι φυσικά ο βαρής και βρώμικος ήχος που συνοδεύται απόmid tempo κυρίως αλλά καιαργούς ρυθμούς. Η μπάντα αποτελείται από Ben Ward(φωνητικά),JoeHoare(κιθάρα), MartinMillard(μπάσο), Pete O Malley(κιθάρα). Το 97 κυκλοφορούν ένα split album με τους ElectricWizard. Tην ίδια χρονιά κυκλοφορεί το 1ο τους album με τίτλο Frequencies from planet ten στην Rise Above. Σε αυτό το εκπληκτικό ντεμπούτο τους οι Goblin επιδίδονται σε μια υπέροχη επιμειξία του heavy rock ήχου των Black Sabbath και της space rock ψυχεδέλειας των Hawkwind. Tο 1998 κυκλοφορεί άλλη μια δισκάρα το Time traveling blues. Ο ήχος τησ μπάντας παραμένει τέρμα κολλημένος στα 70s όμως τα ψυχεδελικά στοιχεία έχουν υποχωρήσει ελαφρώς. Ένα από τα highlights του δίσκου είναι το hidden track κατά την διάρκεια του οποίου ακούγεται η μπάντα και η παρέα της να ναι εντελώς κομμάτια, να παίζουν κιθάρα και να γελάνε. Με τη νέα χιλιετία οι Goblin συνεχίζουν ακάθεκτοι και το 2000 κυκλοφορούν ίσως την πιο ώριμη δουλειά τους, το The Big Black. Ο ήχος είναι υπερβολικά heavy,τα ψυχεδελικά στοιχεία λίγα, αλλά πάντα στη θέση τους, ενώ το μισό album κυμαίνεται σε αργούς stoner/doom rock ρυθμούς και τα υπόλοιπα κομμάτια σε mid tempo αλλά και  punk n roll ταχύτητες. Επίσης την ίδια χρονιά κυκλοφορούν ένα 7ιντσο με τους αμερικάνους Alabama Thunder Pussy. Το 2002 κυκλοφορούν το Coup De Grace. Είναι το πιο heavy rock ablum τους όπως επίσης και το πιο γρήγορο. Την παραγωγή έχει αναλάβει ο Scott Reeder (TheOdsessed,Kyuss) ενώ σε 2 κομμάτια τους συμμετέχει ο John Garcia (Kyuss, Slo Burn, Unida, Hermano) για τον οποίο δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις. Η ευρωπαϊκή τους περιοδεία εκείνη τη χρονιά περιελάμβανε και την Αθήνα. Δεν τους είδα αλλά είχα την τύχη να τους δω 4 φορές live στο Λονδίνο και μπορώ να πω ότι τα live τους μπορούν να παρομοιαστούν με έκρηξη ηφαιστείου. Το 2004 κυκλοφορούν το πιο γρήγορο album τους, το Thieving from the house of god στο οποίο τα metal και punk n roll στοιχεία είναι πιο πολλά από ποτέ. Η τωρινή σύνθεση της μπάντας είναι Ben Ward ( φωνητικά ), Joe  Hoare ( κιθάρα ), Martin  Millard ( μπάσο ), Chris Turner(drums). Η περιοδεία τους για το τελευταίο τους album συμπεριελάμβανε και πάλι την Αθήνα. Παλιότερα η σύνθεση της μπάντας συμπεριλάμβανε και τον Pete O Malley στην κιθάρα.

ΕLECTRIC WIZARD

Οι Electric Wizard κατάγονται από το Dorset της Αγγλίας και είναι μια από της πιο σκληροπυρηνικές μπάντες του χώρου τόσο μουσικά όσο και θεματολογικά /«ιδεολογικά». Η μουσική τους απαρτίζεται από κομμάτια πολύ αργών ταχυτήτων(με ελάχιστες εξαιρέσεις), παραμορφωμένες και heavy όσο δεν πάει άλλο κιθάρες και μπάσο, παραμορφωμένα και υποβλητικά φωνητικά και επιβλητικά τύμπανα. Τα riffs των Black Sabbath και των Saint Vitus συναντούν τα κιθαριστικά χασίματα και τη ψυχεδελική ατμόσφαιρα των τριών πρώτων albums των Hawkwind. Σίγουρα οι πιο ψυχεδελικές στιγμές των Wizard είναι τα Supercoven, Chrononaut (από το split με Orange Gοblin), Come my fanatics και  Dopethrone. Αν σε όλα αυτά προσθέσεις τις στιχουργικές τους εμμονές οι οποίες στροβιλίζονται γύρω από τα drugs, τις low budget ταινίες τρόμου και τα διηγήματα του H.P. Lovecraft, ε, τότε καταλαβαίνετε τι παίζει...Η αρχική σύνθεση της μπάντας ήταν η εξής: Jus Oborn (φωνητικά και κιθάρα), Tim(μπάσο), Mark Greening(drums). Η τωρινή σύνθεση της μπάντας είναι:Jus Oborn, Justin Greaves (drums, ex Iron Monkey),  Liz Buckingham(κιθάρα, ex Sourvein 13) και Rob  Al-Issa (μπάσο).

 * Κάθε Δευτέρα απόγευμα στις 7.30, μεταδίδεται στην αυτό- οργανωμένη συχνότητα της Ραδιουργίας FM (στους 88fm αλλά και διαδικτυακά) η εκπομπή Stoned by Dawn!! Η εκπομπή περιστρέφεται μουσικά γύρω από τον ευρύτερο heavy/space/acid/stoner rock ήχο ενώ πυκνά συχνά ασχολείται με τον cult και underground κινηματογράφο τρόμου, φαντασίας και όχι μόνο καθώς και με το πολιτικό και κοινωνικό του background!

15η Αγωνιστική Παναιτωλικός-Παναθηναϊκός 1-1

 

  Στο 2ο του εντός έδρας παιχνίδι απέναντι σε ομάδα του π.ο.κ, η αγαπημένη μας ομάδα απέδωσε καλό ποδόσφαιρο και απέσπασε βαθμό από τον παναθηναϊκό ο οποίος μάλιστα ισοφάρισε στο 4ο από τα πέντε λεπτά των καθυστερήσεων.

Το «κλουβάκι» μας ήταν τίγκα από περίπου 7000 και πλέον οπαδούς ανάμεσα στους οποίους και καμιά 80αρια οπαδοί και φίλοι της αθηναϊκής ομάδας. Καταπληκτική ατμόσφαιρα, κυρίως από το πέταλο της Θύρας 6, με τη κερκίδα να πάλλεται από ένταση και το γήπεδο να δονείται από τα Παναιτωλικά συνθήματα. Ανάμεσα στις όμορφες στιγμές ήταν και το coreo για τα 30 χρόνια του συνδέσμου μας στο Αγρίνιο, τους Warriors δηλαδή. Αξιοσημείωτη και η παρουσία τριών γερμανών οπαδών και φίλων της Eintracht Braunschweig οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν μια καταπληκτική γηπεδική ατμόσφαιρα αλλά και να δουν από κοντά και διάφορα τραγελαφικά για τα οποία είναι γνωστός ο εγχώριος γηπεδικός χώρος…Στο πέταλο μας βρέθηκαν και κάποιοι οπαδοί του Παναιγιάλειου.

Παρόλες τις διαβεβαιώσεις κατά τη διάρκεια ολόκληρης της βδομάδας πριν το μεγάλο παιχνίδι από μερίδα, γνωστών και φίλων, οπαδών του παναθηναϊκού από τη πόλη μας ότι όλα θα κυλήσουν ήσυχα χωρίς σοβαρές εντάσεις και ότι οι «προσκεκλημένοι» τους από άλλες πόλεις οπαδοί θα είναι ήσυχοι, τα πράγματα δεν κύλησαν καθόλου ήσυχα. Οι οπαδοί του παναθηναϊκού από τη πόλη μας και τα προάστια της αλλά και από άλλες κοντινές πόλεις και κωμοπόλεις (πχ Μεσολόγγι, Αιτωλικό κτλ) είχαν εξασφαλίσει από τα εκδοτήρια γύρω στα 80 εισιτήρια. Παρόλα αυτά οι «προσκεκλημένοι» τους ξεπερνούσαν κατά πολύ τον αριθμό αυτό. Έτσι το μεσημέρι πριν τον αγώνα στο κλαμπ τους είχαν συγκεντρωθεί γύρω στα 200 άτομα με περισσότερους από τους μισούς να προέρχονται από άλλες πόλεις (αθήνα και πάτρα κυρίως αλλά και γιάννενα, άρτα, μεσολόγγι κτλ).

Λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία των οπαδών της ομάδας μας από το κεντρικό κλαμπ των Warriors μαθαίνεται ότι αυτοκίνητο με οπαδούς του παναθηναικού από άλλη πόλη τραμπούκισαν 16χρονο οπαδό της ομάδας μας. Κάπως έτσι προκαλείται η πρώτη αναστάτωση σε μια ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα με κάποιους οπαδούς του Παναιτωλικού να σπεύδουν τρέχοντας στο σημείο που έγινε το περιστατικό αλλά να μη προλαβαίνουν τους πράσινους «χούλιγκανς».

Μετά από λίγο η πορεία που αριθμεί περίπου 150 άτομα ξεκινά για το γήπεδο ακολουθώντας μια διαδρομή μέσα από το κέντρο της πόλης μας. Στα μέσα της διαδρομής η πορεία περνάει από σημείο που υπάρχει άμεση οπτική επαφή με τους συγκεντρωμένους παναθηναϊκούς. Κάποιοι λιγοστοί από τη δική μας μεριά φωνάζουν αντιπαναθηναικά συνθήματα ενώ η ένταση μεγαλώνει με λιγοστούς και από τις δυο μεριές να δείχνουν απειλητικές διαθέσεις εκατέρωθεν. Τελικά με την παρέμβαση των πιο ψύχραιμων και από τις δυο μεριές η μανούρα αναβάλλεται για αργότερα…..

Οι περίπου 200 παναθηναικοί, οι περισσότεροι από τους οποίους χωρίς εισιτήρια, προσέγγισαν το γήπεδο και προσπάθησαν να μπουν στη κερκίδα (εκεί που ήταν μέχρι πέρσι το κλουβί των φιλοξενουμένων) κάνοντας ντου. Οι μπάτσοι απώθησαν τους περισσότερους από αυτούς κάνοντας και χρήση χημικών με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να επιστρέψουν στο κλαμπ του παναθηναϊκού.  Αυτοί που κατάφεραν τελικά να μπουν ήταν αυτοί που είχαν εισιτήρια και ίσως κάποιοι λίγοι που τα κατάφεραν στο ντου. Κάποιοι από τους «οπαδούς» αυτούς της αθηναικής ομάδας μπαίνοντας άρχιζαν να τραμπουκίζουν τα λιγοστά μπαρμπάδια που είχαν ξεμείνει εκεί μετά την εκκένωση του μικρού αυτού μέρους της κερκίδας από τους μπάτσους για χάρη των παναθηναικών. Η ατμόσφαιρα μύριζε ήδη μπαρούτι.

Με το τέλος του παιχνιδιού γίνεται αυτό που για κάποιους από εμάς που τρέχουμε στα γήπεδα εδώ και μια εικοσαετία αποτελεί κάτι το πρωτόγνωρο. Οι μπάτσοι αφήνουν τους οπαδούς του παναθηναϊκού  να φύγουν ταυτόχρονα με την αποχώρηση των οπαδών και φίλων της ομάδας μας. Ένταση δημιουργείται σε δρόμο παρακείμενο και κοντινό του πετάλου αλλά λήγει αμέσως. Μερικά λεπτά όμως αργότερα μεγάλος αριθμός παναθηναϊκών καβαντζωμένων σε στενό, την πέφτουν με στυλό, «ναυτικές» και καπνογόνα σε οπαδούς της ομάδας μας. Οι οπαδοί του Παναιτωλικού αντιστέκονται σθεναρά και όσο μπορούν παρόλο που δεν κουβαλούσαν τέτοιο «εξοπλισμό» μαζί τους αφού όλη τη προηγούμενη βδομάδα κάποιοι διαβεβαίωναν ότι δεν θα ανοίξει μύτη….

Οι συγκρούσεις διαρκούν κάνα τέταρτο με κάποιους από τους παναθηναϊκούς να παραδίδουν μαθήματα «οπαδισμού» στο Αγρίνιο βγάζοντας ακόμη και «κέρατα». Κάπου εκεί μπαίνουν στη μέση και οι δυνάμεις των ματ οι οποίες τη πέφτουν με δακρυγόνα στους οπαδούς της ομάδας μας. Κάπου εδώ να σημειωθεί ότι η παρουσία των δυνάμεων της κρατικής καταστολής ήταν αυξημένη και εξαπλωμένη τόσο γύρω από το γήπεδο όσο και στο κέντρο της πόλης. Τρεις μπλε διμοιρίες και μια πράσινη που κατέφθασε από την αθήνα, όλοι οι αη- ΔΙΑΣ της πόλης και φυσικά οι αναρίθμητοι «γνωστοί- άγνωστοι» ασφ- αλήτες. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν συχνή και διάχυτη στο κέντρο της πόλης πριν το παιχνίδι μιας και μέλη της κατασταλτικής μονάδας αη- ΔΙΑΣ περιπολούσαν στο κέντρο της πόλης ενώ σε όλη τη διάρκεια της μέρας περιπολικό ήταν παρκαρισμένο έξω από σύνδεσμο άλλης ομάδας του π.ο.κ.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή με μανούρες να συμβαίνουν καθημερινά τις επόμενες μέρες ενώ από αυτές δεν ξεφεύγει ούτε ο τοπικός σύνδεσμος του παναθηναϊκού (ο οποίος σε μια από αυτές τις επισκέψεις δέχεται εικαστική παρέμβαση από μεγάλη ομάδα οπαδών του Παναιτωλικού που τον βάφουν ολόκληρο κίτρινο-μπλε) ενώ εγκλωβισμένοι σε φιλικό τους σπίτι οπαδοί της αθηναϊκής ομάδας προκειμένου να γλιτώσουν από εξοργισμένους οπαδούς της ομάδας μας, καταφεύγουν στη προστασία της αστυνομίας η οποία όμως τους προσάπτει κατηγορίες. 

Το έχουμε ξαναπεί εκατοντάδες φορές και θα το πούμε ξανά. Είμαστε υπέρ της μετακίνησης όλων των οπαδών παντού. Δεν γουστάρουμε την αναίτια και ανεγκέφαλη καφρίλα που καμιά σχέση δεν έχει με τον οπαδικό χώρο που ονειρευόμαστε. Σεβόμαστε όσους μας σέβονται….

3ο R.F.U Festival

Όταν γνωρίσαμε (μέσω εντύπου και blog) τη συλλογικότητα των Radical Fans United διαπιστώσαμε ότι  αυτό που πρέσβευαν ήταν κάτι που συμμεριζόμασταν και όλοι εμείς στο group μας αλλά και πολλοί άλλοι οργανωμένοι και μη οπαδοί της ομάδας μας. Η αντιμετώπιση του γηπέδου ως μια μικρογραφία της κοινωνίας, το πρόταγμα της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού μεταξύ των οπαδών, οι κοινές δράσεις, η αντίληψη ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο μπίζνα και ότι οι οπαδοί δεν είναι μόνο ανεγκέφαλοι κάφροι, η πολιτικοποιημένη ματιά προς τον αθλητισμό και η αντιρατσιστική σε όλα τα επίπεδα αντίληψη ήταν όλα τους πράγματα που ενστερνιζόταν και πολλοί από εμάς. Εξάλλου σίγουρα μια από τις βασικές επιρροές για την υλοποίηση της ιδέας του δικού μας fanzine/εντύπου δρόμου αποτέλεσε και το εντυπάκι των R.F.U. Πέρσι είχαμε συμμετάσχει στο 2ο festival επειδή συμφωνούσαμε απόλυτα με τη κοινωνική και οπαδική κατεύθυνση των R.F.U. Και για να περάσουμε καλά κιόλας!! Για τον ίδιο λόγο συμμετείχαμε ως group και στο  3ο.

Έτσι λοιπόν και φέτος  βρεθήκαμε στο λόφο του Στρέφη καμιά 20αριά οργανωμένοι οπαδοί και φίλοι του Παναιτωλικού. Βρεθήκαμε και τα είπαμε με οπαδούς από διάφορες ομάδες, ανταλλάξαμε υλικό, απόψεις και ιδέες, ήπιαμε, φάγαμε καταπληκτικά σουβλάκια (που και φέτος επιμελήθηκαν τα παιδιά από τη Λιβαδειά), φωνάξαμε συνθήματα, κάναμε χαβαλέ και παρακολουθήσαμε ένα σωρό αγώνες ποδοσφαίρου και μπάσκετ όπως και προβολές. Στο αγωνιστικό μέρος τώρα για άλλη μια φορά διασυρθήκαμε τόσο στο μπάσκετ όσο και στο ποδόσφαιρο. Ειδικά στη 2η περίπτωση η «ομαδάρα» μας επιχείρησε δυο σουτ όλα και όλα στο παιχνίδι. Βέβαια σίγουρα έπαιξε ρόλο στην ήττα μας με 1-0 και η προμελετημένη απαγωγή του τερματοφύλακα μας από Πατρινούς και Γιαννιώτες!! Αν και αυτό δεν είναι δικαιολογία μιας και ούτως ή άλλως ο τερματοφύλακας μας ενδιαφερόταν πιο πολύ  να πιάσει το κουτάκι της μπύρας του (κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού)  και να δροσιστεί παρά  να πιάσει τη μπάλα όταν αυτή κατευθυνόταν στα δίχτυα μας. Βέβαια δεν μπορούμε να προσπεράσουμε και το σκληρό υπέρ του δεόντως παιχνίδι των αντιπάλων που προκάλεσε νεύρα και γκρίνια. Η άσχημη εμφάνιση δεν εμπόδισε παρόλα αυτά τους δεκάδες Αγρινιώτες και όχι μόνο Παναιτωλικούς που είχαν καταλάβει τη μια γωνία της κερκίδας να χρωματίσουν με καπνογόνα τον άχαρο αττικό ουρανό και το γκρίζο μητροπολιτικό τοπίο. Στο μπάσκετ χάσαμε επίσης. Κερδίσαμε όμως σίγουρα και φέτος το «άτυπο» αλλά βαρυσήμαντο πρωτάθλημα στις καταχρήσεις…

Στα αρνητικά ήταν οι μανούρες που προκάλεσαν κάφροι οι οποίοι τριγύριζαν στα πέριξ του λόφου προκειμένου να τραμπουκίσουν παιδιά και οπαδούς από άλλες ομάδες. Με λίγα λόγια κάποιοι ανεγκέφαλοι χωρίς να προκληθούν πλεύρισαν οπαδικό φεστιβάλ μόνο και μόνο για να τραμπουκίσουν κόσμο που υποστήριζε άλλες ομάδες. Αν αυτό δεν είναι φασιστική νοοτροπία τότε τι είναι???? Επίσης στο τελικό του ποδοσφαίρου οι ομάδες κατάφεραν να ξενερώσουν τη κερκίδα και φέτος για τους ίδιους λόγους: Υπέρμετρο πάθος για τη νίκη, σουτ που απειλούσαν με αφανισμό τη πανίδα του αττικού ουρανού (κάτι που έκανε τη κερκίδα να τους απευθύνει το γνωστό αλλά παραλλαγμένο σύνθημα «φονιάδες των πουλιών….») και μάτσο συμπεριφορά σίγουρα μοιάζουν «ξένα» σε ένα φεστιβάλ το οποίοι προτάσσει την οπαδική αλληλεγγύη, την ώριμη οπαδική σκέψη και τον γηπεδικό χαβαλέ.

Κάποιοι από εμάς παραβρέθηκαν και στη  κουβέντα η οποία σχετίζονταν με τη στάση των οπαδών απέναντι στις διοικήσεις. Κατά τη διάρκεια της ακούστηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις ενώ η άποψη του group μας ήταν ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που οι σχέσεις οπαδών-διοίκησης  είναι καλές ή ουδέτερες,  οι οπαδοί πρέπει πάντα να ασκούν μια κατά κάποιο τρόπο «αντιπολίτευση» απέναντι στη διοίκηση. Κάποια στιγμή η συζήτηση ξέφυγε ύστερα από τοποθέτηση κάποιων που θεωρούσαν ότι γήπεδο και πολιτική δεν πρέπει να σχετίζονται και ότι η πολιτικοποίηση πρέπει να μένει έξω από τις κερκίδες, μια τοποθέτηση που προκάλεσε την απορία πολλών οπαδών που συμμετείχαν στη κουβέντα μιας και το R.F.U festival είναι από μόνο του πολιτικοποιημένο. Γίνεται στο δρόμο και στη κοινωνία γενικότερα να αντιμάχεσαι πράγματα όπως ο ρατσισμός, ο φασισμός, ο εθνικισμός ή ο καπιταλισμός (με τη μορφή της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού) αλλά όταν εισέρχεσαι στη κερκίδα να τα ξεχνάς όλα αυτά και φορώντας ένα «απολιτίκ» προσωπείο για δυο ώρες να πανηγυρίζεις το γκολ της ομάδας αγκαλιά με ένα ρατσιστή, φασίστα, μπάτσο ή πολιτικό? Δεν γίνονται αυτά… Πάντως παρόλο που η θεματική ενότητα της κουβέντας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και επίκαιρη λίγος κόσμος παραβρέθηκε σε αυτή.

Τέλος όπως και πέρσι έτσι και φέτος στον πάγκο με το έντυπο υλικό των R.F.U υπήρχε και το δικό μας έντυπο όπως και αυτοκόλλητα του group μας, των συνδέσμων στους οποίους συμμετέχουμε αλλά και αυτοκόλλητα από οπαδικά groups και συνδέσμους άλλων ομάδων. Και φυσικά μας συντρόφευαν και φέτος διάφορα μουσικά dj sets ενώ το μουσικό μέρος του φεστιβάλ φέτος συμπεριλάμβανε και live.

Η Αυτόνομη Ζώνη στηρίζει τη προσπάθεια των Radical Fans United, περνάει πολύ καλά κάθε φορά και ανανεώνει το ραντεβού της για το επόμενο φεστιβάλ.

Διαβάστε εδώ για το 2ο R.F.U Festival

14η Αγωνιστική Άρης Θεσσαλονίκης-Παναιτωλικός 0-0

Ο Παναιτωλικός αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο κατάφερε να αποσπάσει τον πολύτιμο βαθμό της ισοπαλίας απέναντι σε μια δύσκολη έδρα. Τη τελευταία φορά που η αγαπημένη μας ομάδα αγωνίστηκε απέναντι στον Άρη στο χαριλάου ήταν τη περίοδο 97-98 για το πρωτάθλημα της Β εθνικής.  Και τότε ο Παναιτωλικός είχε αποσπάσει το βαθμό ισοπαλίας (1-1) ενώ οι μεγαλύτεροι από μας θυμούνται την θρυλική εκδρομή των 50 Warriors από το Αγρίνιο που πλαισιωμένοι από καμιά 20αριά ακόμη οπαδούς και φίλους του Παναιτωλικού από τη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια ελλάδα  βροντοφώναξαν το όνομα της ομάδας μας και στο χαριλάου. Δυστυχώς όμως αυτή τη φορά (και για μια ακόμη φορά φέτος) δεν βρεθήκαμε κοντά στην ομάδα μιας και οι μπάτσοι άσκησαν ξανά απαγόρευση. Ευχαριστούμε όπως και να έχει τους μεμονωμένους οπαδούς του Άρη που σε επικοινωνία που είχαν με δικούς μας,μας  προσκάλεσαν στο γήπεδο τους.

the cine zone

Αυτή τη φορά η στήλη θα ασχοληθεί με το ιστορικό και cult ντουέτο των Cheech and Chong. Το δίδυμο λοιπόν των Richard "Cheech" Marin και Tommy Chong πρωταγωνίστησαν σε πολλά stand up comedies αλλά και σε πολλές low budget ταινίες. Οι ταινίες με τις οποίες έγιναν πιο γνωστοί είχαν ως κεντρική θεματολογία την drug κουλτούρα που ήταν στα φόρτε της στα 70s και περιστρεφόταν γύρω από τις περιπέτειες ενός «τελειωμένου» και σκληροπυρηνικού druggie hippy μουσικού μεγαλοαστικής καταγωγής και ενός «τελειωμένου» και λούμπεν druggie «κάγκουρα» και μουσικού μεξικανικής καταγωγής. Οι δρόμοι τους συναντώνται στο Up in smoke (1978) και δεν ξαναχωρίζουν ποτέ. Άλλες καλές ταινίες τους ήταν οι Cheech & Chong's Next Movie (1980), Nice Dreams (1981 - με μια special συμμετοχή του καθηγητή Timothy Leary, του μεγάλου guru του LSD και των psychedelics), Things Are Tough All Over (1982) and Still Smokin' (1983) οι οποίες αποτελούν όλες τους καταπληκτικές underground, cult, drug και stoner comedies ενώ κυκλοφόρησαν και ένα σωρό albums (δισκάκια δηλαδή). Ακολουθεί άρθρο σχετικό με τη 1η τους ταινία το οποίο και αναδημοσιεύουμε από το cinetentas.

“Up in Smoke”

Ένας άνεργος χίπης δραπετεύει από την οικογένεια του με την rolls royce του πατέρα του που τον προόριζε για τις στρατιωτικές σχολές.Στο δρόμο χαλάει η μηχανή και αναγκάζεται να κάνει οτοστόπ. Θα τον παραλάβει ένας λούμπεν που βγήκε βόλτα με ένα σαράβαλο για καμάκι. Στην αναζήτηση τους για ποιοτικό χόρτο θα καταλήξουν κυνηγημένοι από ηλίθιους μπάτσους σε ένα ροκ διαγωνισμό στο Μεξικό .
Η πρώτη ταινία του stand up κωμικού διδύμου Cheech Marin και Tommy Chong.Η πρώτη και ίσως καλύτερη μπαφο-κωμωδία. Η μάνα των stoner films. Τεράστιοι μπάφοι, τραγελαφικά σκηνικά, πολύ γέλιο από την αρχή μέχρι το τέλος, σωστό soundtrack, sex,drugs and rock n roll,μεγάλες αλήθειες και απίστευτοι χαρακτήρες που σπέρνουν την καταστροφή και τη μαστούρα στο διάβα τους. Η ταινία γνώρισε φανατικό κοινό και τεράστια επιτυχία στην εποχή της και ακολούθησαν εφτά συνέχειες μέχρι το 1984, οι Cheech και Chong έγιναν οι πιο διάσημοι χασικλίδες του σινεμά και συνεχίζουν να δίνουν stand up παραστάσεις μέχρι και σήμερα.

Football and Politics

Η στήλη αυτή έχει σαν στόχο να αντικρούσει τις απόψεις τόσο αυτών που υποστηρίζουν ότι η γηπεδική φάση είναι politically incorrect και το ποδόσφαιρο (και γενικά ο αθλητισμός) ένα προϊόν και ουδεμία σχέση έχει με τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα όσο και αυτών που υποστηρίζουν τη no politica οπαδική στάση και άποψη θεωρώντας ότι οι πολιτικές πεποιθήσεις και αντιλήψεις πρέπει να μένουν έξω από τις κερκίδες. Με λίγα λόγια αν πχ είσαι αντιφασίστας και αντιρατσιστής (και δραστηριοποιείσαι σε αυτό το επίπεδο) όταν περνάς τη θύρα και εισέρχεσαι στη κερκίδα τότε φοράς ένα άλλο προσωπείο (αυτό του απολίτικου οπαδού) και συμβιώνεις στη κερκίδα με αυτούς τους οποίους μισείς στους δρόμους και με τους οποίους σε χωρίζουν τόσες σημαντικότατες πολιτικές και κοινωνικές διαφορές. Δεν γίνονται αυτά…..

• Η ομάδα και ο σύλλογος που υποστηρίζουμε είναι ο Παναιτωλικός Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος. Κάποιος που δεν γνωρίζει μπορεί να ρωτήσει «τι σημαίνει Φιλεκπαιδευτικός?». Η απάντηση είναι απλή.. Όταν ιδρύθηκε ο σύλλογος εκτός από το αθλητικό του χαρακτήρα προέβαλε και ένα άλλο πρόσωπο, το κοινωνικό. Έτσι ο Σύλλογος έδωσε την ευκαιρία σε εκατοντάδες άπορα παιδιά που ανήκαν στις καθόλου ευνοημένες οικονομικά και κοινωνικά τάξεις να φοιτήσουν δωρεάν σε νυχτερινές σχολές!! Με την άνοδο της στην εξουσία το 1967, η Χούντα των Συνταγματαρχών έκλεισε με βίαιο τρόπο τις νυχτερινές σχολές που συντηρούσε ο Παναιτωλικός για τα άπορα παιδιά που μάθαιναν γράμματα μέσα στη βαρβαρότητα της εποχής και της πολιτικής εξουσίας ενώ εξόρισε και φυλάκισε ποδοσφαιριστές του Παναιτωλικού για τα φρονήματα τους και κυνήγησε το σύλλογο επειδή δεν συμπορεύονταν με το πολιτικό πνεύμα της εποχής. Οι δικτάτορες λοιπόν είδαν στο πρόσωπο ενός αθλητικού συλλόγου έναν εχθρό που δεν συμβάδιζε με το φασιστικό τους πολιτικό δόγμα και αποτελούσε μια μελλοντική απειλή για τα σχέδια τους, τουλάχιστον στους κύκλους της τοπικής κοινωνίας. Αμέσως λίγο μετά τη πτώση της χούντας ο Παναιτωλικός μας καταφέρνει να προβιβαστεί στην Ά εθνική κατηγορία.

• Τρανή απόδειξη ότι στα πέταλα δεν συχνάζουν μόνο αλήτες, κάφροι, ανεγκέφαλοι και απολίτικοι άνθρωποι είναι και το γεγονός της κινητοποίησης και της ευαισθητοποίησης που επέδειξαν οπαδοί πολλών ομάδων για το ζήτημα της οικονομικής καταπίεσης και του πολέμου που ασκεί η πολιτική και οικονομική εξουσία στη κοινωνία. Έτσι σε πολλά γήπεδα αναρτήθηκαν πανιά με περιεχόμενο που εναντιώνονταν στην εξουσία, το κράτος και τους
πολιτικούς ενώ ανάλογα συνθήματα δονούσαν πυκνά συχνά τα γήπεδα. Το φαινόμενο αυτό πήρε τέτοια δημοσιότητα λόγω της μεγάλης συμμετοχής των οπαδών στα πολιτικά δρώμενα που ενόχλησε πολλούς (διακοπές αγώνων, τιμωρίες, προσαγωγές οπαδών κτλ) και εξανάγκασε τον συμβατικό και καθεστωτικό τύπο να μιλήσουν για το κίνημα των «Αγανακτισμένων των γηπέδων».

• Φυσικά και από τις κερκίδες δεν λείπουν και τα πανιά με εθνικό/πατριωτικό/εθνικιστικό περιεχόμενο. Έτσι οι οπαδοί του Ολυμπιακού Πειραιά δημιούργησαν ολόκληρο coreo που έδειχνε ένα τύπο πάνω σε άλογο (κάτι σαν τον άγιο γεώργιο με διακριτικά της πειραιώτικης ομάδας) να καρφώνει με ένα δόρυ το σημείο του χάρτη που βρίσκεται η Γερμανία. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς ήθελαν να δείξουν με αυτό τον συμβολισμό, αυτό που ξέρουμε όμως είναι το ότι εχθρός δεν είναι ο γερμανικός λαός αλλά οι γερμανοί και έλληνες πολιτικοί, οι τράπεζες και ο καπιταλισμός.. Οι οπαδοί της ίδιας ομάδας την ίδια περίοδο που όλοι οι άλλοι οπαδοί σήκωναν πανιά σχετικά με τη κρατική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου προτίμησαν να μας υπενθυμίσουν την «ελληνικότητα» της μακεδονίας. Τεράστιο πανί με εθνικιστικό περιεχόμενο σήκωσαν και οι οπαδοί της βαρνταρ σκοπίων από την Π.Γ.Δ.Μ. Το πανί «ευχόταν» στους έλληνες «καλή χρεοκοπία». Η καλύτερη απάντηση σε όλα αυτά τα πανιά με πατριωτικό/εθνικιστικό περιεχόμενο δόθηκε από τους οπαδούς του Ηρακλή Θεσσαλονίκης οι οποίοι σε αγώνα βόλεϊ της ομάδας τους με τη τουρκική Αρκάς σήκωσαν πανί που ανέγραφε στα ελληνικά και τουρκικά «σε Ελλάδα, Τουρκία, Αλβανία, ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία».

• Τρανό παράδειγμα της άρρηκτης σχέσης του αθλητισμού, του ποδοσφαίρου και του οπαδικού χώρου με τη πολιτική αποτελεί και το θέμα που προέκυψε με τους οπαδούς της Glascow Celtic οι οποίοι σε ευρωπαϊκό παιχνίδι της ομάδας τους απέναντι στη γαλλική Rennes τραγούδησαν συνθήματα που εξυμνούσαν μέσα σε όλα τη θρησκεία τους (καθολικισμός) αλλά και την ένοπλη οργάνωση του IRA. Με αυτή τη κίνηση τους οι οπαδοί της Celtic, γνωστοί για το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό background τους δείχνουν να τα μπερδεύουν λιγάκι μιας και ακροβατούν μεταξύ της θρησκοληψίας και του πατριωτισμού/εθνικισμού(για περισσότερα διαβάστε εδώ).

• Ο Βραζιλιάνος μπαλαδόρος Socrates πέθανε λόγω ασθένειας τα ξημερώματα της 4ης Δεκεμβρίου. Ο Βραζιλιάνος εκτός από χαρισματικός ποδοσφαιριστής ήταν και χαρισματικός άνθρωπος με πολλές πολιτικές και κοινωνικές ευαισθησίες. Η αγαπημένη του ομάδα, η Corinthians iιδρύθηκε το 1910 στο Σάο Πάολο από μετανάστες εργάτες και ήταν πάντα συνδεδεμένη με την εργατική τάξη της χώρας. Πατώντας σε αυτό το έδαφος, ο Socrates μαζί με τον συμπαίκτη του Wladimir , θα ξεκινήσει το πολιτικό και κοινωνικό πείραμα της Democracia Corintiana. Οι παίκτες θα αναλάβουν τον έλεγχο της ομάδας τους. Σε αντίθεση με ότι συνέβαινε στις υπόλοιπες ομάδες όπου η διοίκηση ήταν υπεύθυνη και όριζε κάθε πτυχή της ποδοσφαιρικής αλλά και κοινωνικής ζωής των ποδοσφαιριστών, οι παίκτες της Κορίνθιας αποφάσιζαν για οτιδήποτε. Όλοι οι παίχτες, οι τεχνικοί και οι παράγοντες ήταν απόλυτα ίσοι, με μια απόλυτα δημοκρατική ψήφο. Ο λόγος ενός τεχνικού του γηπέδου είχε την ίδια σημασία με αυτόν του προέδρου ή του αρχηγού της εθνικής Βραζιλίας, του Socrates δηλαδή. Το πείραμα αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς πως έλαβε χώρα την περίοδο της βραζιλιάνικης χούντας. Το 1982, η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα της περιφέρειας του Σάο Πάολο, με τη λέξη «Δημοκρατία» τυπωμένη στη μπλούζα της στη θέση των ονομάτων των παικτών. Το 1984, το πολιτικό και αθλητικό αυτό πείραμα θα μετατραπεί σε κίνημα και θα καταφέρει να κατεβάσει στους δρόμους του Σάο Πάολο 1,5 εκατομμύριο κόσμο ζητώντας δημοκρατικές εκλογές. Ήταν ένας επαναστάτης στο χώρο του ποδοσφαίρου που κατάφερε να εφαρμόσει στο ποδόσφαιρο το σοσιαλιστικό αίτημα "εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά" στην ομάδα του και για το λόγο αυτό δεν ήταν τυχαίο που όταν πέθανε οι οπαδοί και οι παίκτες της Κορίνθιανς δεν τον αποχαιρέτησαν με την κλασική "ενός λεπτού σιγή", αλλά με την υψωμένη γροθιά. Οι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι οπαδοί της ελληνοκυπριακής ομάδας της Ομόνοιας σήκωσαν πανί αφιερωμένο στο χαρισματικό αυτό άνθρωπο.

Made in Britain

Μέσα από αυτή τη στήλη θα σας παρουσιάζουμε διάφορα νέα και θέματα από το μεγάλο νησί, την Αγγλία δηλαδή και γενικότερα τη Βρετανία που ευθύνεται για τη γέννηση του αγαπημένου μας αθλήματος, του ποδοσφαίρου αλλά και της γηπεδικής και οπαδικής φάσης.

• Στις 30 Απριλίου στο Leeds και στο παιχνίδι μεταξύ της Leeds United και της Burnley μια 63χρονη οπαδός της τοπικής ομάδας μπουκάρει στο γήπεδο για να πανηγυρίσει με τους παίχτες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την προσαγωγή της και τη μετέπειτα τιμωρία της με ένα χρόνο απαγόρευσης εισόδου στα γήπεδα. Να σημειωθεί ότι η «σούπερ-γιαγιά» ακολουθεί ανελλιπώς την αγαπημένη της ομάδα για σχεδόν όλη της τη ζωή.



• Στις 17 Ιουλίου περίπου 6000 οπαδοί της Newcastle United ταξίδευσαν μέχρι το κοντινό Darlington προκειμένου να παρακολουθήσουν το φιλικό παιχνίδι της ομάδας τους με τη τοπική ομάδα. Η ομάδα του Newcastle προηγούνταν με 0-1 και οι μεθυσμένοι οπαδοί της τραγουδούσαν λέγοντας ότι «αν σκοράρει και ο Sammy θα μπουν μέσα».. Μετά από λίγα λεπτά ο εν λόγω παίχτης σκοράρει και εκατοντάδες οπαδοί μπουκάρουν στον αγωνιστικό χώρο. Σεκιουριτάδες προσπαθούν να επέμβουν με αποτέλεσμα να «ανάψουν τα αίματα και να παρέμβουν και οι μπάτσοι τη στιγμή μάλιστα που μπουκάρουν μές στο γήπεδο και κάποιοι λιγοστοί φίλοι της τοπικής ομάδας.

• Στις 4 Αυγούστου μπάτσοι πυροβόλησαν και δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον 29χρονο Mark Duggan, πατέρα δυο παιδιών στο Tottenham, λούμπεν, εργατικό και φτωχό προάστιο του Λονδίνου στα βόρεια της αγγλικής μητρόπολης. Η δολοφονία του 29χρονου αποτέλεσε έναυσμα και αφορμή για να βγουν στους δρόμους χιλιάδες άνθρωποι από τις λιγότερο έως και καθόλου ευνοημένες οικονομικά τάξεις. Έτσι λοιπόν άνεργοι, φτωχοί, νεολαίοι από τις φτωχογειτονιές, εργάτες αλλά και εξαθλιωμένοι και απογοητευμένοι αστοί ξεχύθηκαν στους δρόμους και συγκρούστηκαν με τους μπάτσους, επιτέθηκαν σε υποκαταστήματα τραπεζών και έκαψαν και λεηλάτησαν εμπορικά κέντρα. Το οργισμένο αυτό πλήθος αποτελούσε ένα ενιαίο και πολυπολιτισμικό «μωσαϊκό» ανθρώπων μιας και στις συγκρούσεις αλλά και στις ταραχές συμμετείχαν λευκοί, μαύροι και ασιάτες άγγλοι. Σίγουρα οι μαύροι και οι ασιάτες που κατέβηκαν στους δρόμους ήταν περισσότεροι από τους λευκούς άγγλους αλλά αυτό οφείλεται στο ότι η φτώχεια, η εξαθλίωση και η καταπίεση χτυπά λίγο περισσότερο την πόρτα αυτών των φυλετικών ομάδων. Οι συγκρούσεις του Tottenham αποτέλεσαν την αφετηρία για το ξέσπασμα και άλλων συγκρούσεων και σε άλλες λούμπεν και προλετάριες περιοχές του ευρύτερου Λονδίνου όπως στο γειτονικό Enfield, στα νότια προάστια στο Brixton, στα ανατολικά προάστια όπως το Hackney και το Bethnal Green, ακόμη και στο κέντρο της μητρόπολης και σε έναν από τους πιο εμπορικούς δρόμους αυτής, την Oxford street. Σειρά πήραν και άλλες μεγάλες πόλεις της αγγλίας όπως το Birmingham, Manchester, Liverpool, Leeds, Bristol, Nottingham. Συγκρούσεις με τους μπάτσους, εμπρησμοί και λεηλασίες εμπορικών κέντρων και επιθέσεις με μολότοφ σε αστυνομικά τμήματα πραγματοποιήθηκαν και σε αυτές τις πόλεις. Από ένα σημείο και μετά η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει.
Από τη μια η παρουσία των ντόπιων συμμοριών στους δρόμους και από την άλλη η έλλειψη πολιτικής σκέψης και συνείδησης (από τους καταπιεσμένους που βγήκαν στους δρόμους) οδήγησε σε αρκετά τυφλά χτυπήματα κατά συμπολιτών τους που χτυπήθηκαν ή ληστεύθηκαν, κατά μικρομεσαίων καταστημάτων ακόμη και σπιτιών! Χαρακτηριστική η περίπτωση του εμπρησμού ενός μικρού σε μέγεθος τρύπας μπαρμπέρικου στο Tottenham το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς και κλάπηκαν τα πάντα μέσα από αυτό εκτός μιας κορνίζας του Peter Crouch! Ο ιδιοκτήτης του, υπερήλικας, παλιός κάτοικος της γειτονιάς και οπαδός της Tottenham έμεινε έκπληκτος όταν τον επισκέφθηκε ο ποδοσφαιριστής της Tottenham ο οποίος μάλιστα συνείσφερε στον έρανο που πραγματοποιήθηκε από τους κατοίκους της γειτονιάς προκειμένου ο μπαρμπέρης να ξαναγυρίσει στη μοναδική του ασχολία, το μπαρμπέρικο. Η ανεξέλεγκτη αυτή βία ανάγκασε πολλούς άγγλους να μπουν στη διαδικασία να διαφυλάξουν τα σπίτια και τις μικρο- επιχειρήσεις τους, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων εστιών βίας και συμπλοκών, πολλές φορές με τραγική κατάληξη όπως ο θάνατος τριών ασιατών άγγλων στο Birmingham οι οποίοι παρασύρθηκαν με δολοφονικό τρόπο από αμάξι ενώ προσπαθούσαν να διαφυλάξουν το μικρομάγαζο τους. Φυσικά όλα τα ακροδεξιά κατακάθια του «μεγάλου νησιού» εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ευκαιρία για να σπείρουν το μισάνθρωπο φυλετικό μίσος τους σε μια από τις πιο πολυπολιτισμικές χώρες της ευρώπης παραγκωνίζοντας το γεγονός της συμμετοχής μεγάλου ποσοστού λευκών άγγλων στις συγκρούσεις και στις λεηλασίες. Όσον αφορά το γηπεδικό χώρο και τα διάφορα αγγλικά οπαδικά firms, δεν υπάρχουν διασταυρωμένες ή επίσημες μαρτυρίες για τη συμμετοχή οργανωμένων οπαδικών groups στη μεγάλη αυτή κοινωνική έκρηξη. Αντίθετα υπάρχουν μαρτυρίες για συμμετοχή οπαδών της Arsenal (στο Enfield) και κυρίως της Millwall (στα νότια προάστια) σε βίαιες αντιπαραθέσεις με τους καταπιεσμένους αλλά και τις συμμορίες που βγήκαν στους δρόμους. Βέβαια κάπου εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι έντονο ήταν και το εθνικοπατριωτικό στοιχείο στις δυο αυτές περιπτώσεις και ειδικά στη δεύτερη από αυτές μιας και μέρος των οπαδών της Millwall (και σίγουρα όχι όλοι τους) είναι γνωστό για τις εθνικιστικές και ρατσιστικές πεποιθήσεις του. Κάπου εδώ δείχνουν να κολλάνε και οι μαρτυρίες που μιλούν για μέλη των ακροδεξιών οργανώσεων/κομμάτων EDL και BNP να βγαίνουν στο δρόμο με πρόσχημα την αποτροπή του πλιάτσικου καμουφλάροντας έτσι τη πραγματική αιτία που δεν ήταν άλλη από το ρατσιστικό μίσος για τους μη λευκούς άγγλους. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης αυτής κοινωνικής έκρηξης πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 3.000 προσαγωγές ενώ συνολικά οδηγήθηκαν στα δικαστήρια περισσότεροι από 2000 άνθρωποι. Περισσότεροι από 16.000 μπάτσοι επιστρατεύτηκαν μόνο στο Λονδίνο προκειμένου να καταστείλουν τη τεράστια αυτή κοινωνική έκρηξη. Μάλιστα πολλοί από αυτούς ήταν εξοπλισμένοι με πλαστικές σφαίρες ενώ ο στρατός ήταν έτοιμος να βγει στους δρόμους. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων τραυματίστηκαν περίπου 190 μπάτσοι.

• Στις 10 Σεπτεμβρίου στο Coventry στον αγώνα μεταξύ της τοπικής Coventry City και της Derby County, οι οπαδοί της 1ης πραγματοποίησαν μια διαμαρτυρία κατά της διοίκησης της ομάδας τους με συνθήματα και πανιά. Αυτό προκάλεσε την επέμβαση τόσο των σεκιουριτάδων όσο και των μπάτσων. Η επέμβαση όλων αυτών προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των οπαδών της ομάδας του Coventry οι οποίοι έκαναν αυτό που έπρεπε και πήραν παραμάζωμα μπάτσους και σεκιουριτάδες (βίντεο).

• Στις 20 Σεπτεμβρίου στο Leeds η τοπική ομάδα Leeds United υποδέχεται την Manchester United για το κύπελλο. Με την έναρξη του αγώνα οι οπαδοί της Man United σηκώνουν ένα πανί που αναγράφει τη λέξη Istanbul για να θυμίσουν στους ντόπιους τη μέρα που δυο οπαδοί της Leeds δέχτηκαν θανατηφόρες μαχαιριές από «οπαδούς» της Galatasaray στη κωνσταντινούπολη. Στα καπάκια οι οπαδοί της Leeds απάντησαν με σύνθημα που αναφερόταν στο θανατηφόρο αεροπορικό ατύχημα της αποστολής της Man United το 1955. Οι κάφροι δε λείπουν ούτε από το μεγάλο νησί.. Πάντως η οπαδική τους έχθρα είναι από τις πιο γνωστές στην Αγγλία και σχεδόν πάντα δημιουργούνται επεισόδια. Έτσι και φέτος μεγάλα επεισόδια έλαβαν μέρος πριν το παιχνίδι έξω από το γήπεδο με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν 21 συλλήψεις και να τραυματιστούν σοβαρά δυο μπάτσοι.

• Στις 19 Νοεμβρίου στο Nottingham και στο παιχνίδι της τοπικής Nottingham Forrest και της Leeds United, οι οπαδοί της 2ης τραγούδησαν ένα σύνθημα αφιερωμένο στον Gary Speed. To σύνθημα διήρκεσε 11 λεπτά μιας και ο αριθμός αυτός ήταν και ο αριθμός της φανέλας του στη Leeds United. Ο Gary Speed, βετεράνος της Leeds και διεθνής με την εθνική ομάδα της Ουαλίας έβαλε τέλος στη ζωή του αυτοκτονώντας με απαγχονισμό.. Οπαδοί και από άλλες ομάδες όπως της Newcastle United και της Manchester United τίμησαν τον θανόντα με συνθήματα στα γήπεδα. Ειδική σημασία έχουν τα συνθήματα από τη μεριά των οπαδών της Manchester United μιας και μεταξύ αυτών και των αντίστοιχων της Leeds υπάρχει μεγάλη έχθρα που πολλές φορές έχει οδηγήσει σε βίαιες αντιπαραθέσεις στους δρόμους μεταξύ τους.

Στο βωμό του κέρδους..

Ο καπιταλισμός αποτελεί εδώ και πάρα πολύ καιρό το κυρίαρχο πολιτικό- οικονομικό σύστημα και αποτελεί το βασικό όργανο για την έκφραση και την εδραίωση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Τα αποτελέσματα είναι φυσικά εμφανέστατα. Οικονομικές κρίσεις, φτώχεια, ανεργία, καταστολή, χρεοκοπίες, πόλεμοι, λιμοί και οικολογική καταστροφή. Και όλα αυτά για να ενδυναμώνεται η άρχουσα τάξη, η εξουσία, το κεφάλαιο, οι τραπεζίτες και η ευνοημένη τάξη της «μπουρζουαζίας» εις βάρος όλων των υπόλοιπων. Στο όνομα λοιπόν του κέρδους όλα ισοπεδώνονται και όλα εμπορευματοποιούνται. Ο άνθρωπος χάνει την φυσική του υπόσταση και αντιμετωπίζεται σαν καταναλωτής στη καλύτερη και σαν σκλάβος στη χειρότερη. Στα μάτια του κεφαλαίου τα πάντα αποτελούν προϊόντα και ο απώτερος σκοπός είναι η μεγιστοποίηση του κέρδος με κάθε μέσο.

Κάπως έτσι ο καπιταλισμός έχει εισβάλει για τα καλά και στον αθλητισμό, στο ποδόσφαιρο και στα γήπεδα. Οι αθλητικοί σύλλογοι αποτελούν επιχειρήσεις, το ποδόσφαιρο (όπως και άλλα αθλήματα) έχει γίνει επαγγελματικό και το ακολουθεί ένας συρφετός που συμπεριλαμβάνει ακριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστές, χορηγούς, διαφημίσεις, μάρκετινγκ, πολιτικούς, τράπεζες, τηλεοπτικές συμφωνίες με υπέρογκα ποσά, παράνομο στοίχημα, παρακράτος και άλλα πολλά τέτοια χαριτωμένα. Έτσι λοιπόν ποδοσφαιρικοί (και γενικά αθλητικοί σύλλογοι) αντικαθιστούν τα ονόματα τους με αυτά των χορηγών, αλλάζουν χρώματα εξαιτίας των χορηγών, αλλάζουν ακόμη και τα ονόματα των ιστορικών γηπέδων τους μόνο και μόνο γιατί το επιτάσσει το μάρκετινγκ και η διαδικασία της μεγιστοποίησης του κέρδους. Μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις όπως οι ολυμπιακοί αγώνες, το Μουντιάλ και άλλες πολλές έχουν χάσει τον αρχικό και ιστορικό χαρακτήρα και ορισμό τους και έχουν καταντήσει παρελάσεις κέρδους, διαφημίσεων, χορηγών, κάτι σαν εμπορικά πανηγύρια. Ο αθλητισμός, η αγάπη για το παιχνίδι και ο ρομαντισμός περνάνε σε κατώτερη μοίρα και παραγκωνίζονται μπροστά στη κερδοσκοπία. Και φυσικά η επιτυχημένη έκβαση (όσον αφορά τα κέρδη πάντα που ακολουθούν τέτοιες διοργανώσεις) απαιτεί και τις απαραίτητες θυσίες. Όποιες και αν είναι αυτές…

Το 2004 η αθήνα αναλαμβάνει τη διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων, ενός θεσμού εκφυλισμένου μιας και αποτελεί συνώνυμο της εμπορευματοποίησης, του κέρδους, των χορηγών.. Για τη διοργάνωση του σπαταλήθηκαν τόσα χρήματα σε έργα αλλά και σε μίζες τα οποία στη συνέχεια επωμίστηκαν στις πλάτες οι φορολογούμενοι πολίτες τη στιγμή που κάποιοι κεφαλαιοκράτες, πολιτικοί και παράγοντες γέμισαν τις τεράστιες τσέπες τους. Τα αποτελέσματα που αντικατοπτρίζονται στη φορολογία, στη σπατάλη δημόσιου χρήματος και στο χρέος που άφησαν πίσω τους οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν καταστροφικά για τις λιγότερο και τις καθόλου ευνοημένες οικονομικά τάξεις του κοινωνικού συνόλου. Φυσικά η ασυδοσία και η απανθρωπιά που επέδειξαν το κεφάλαιο και οι καπιταλιστές φαίνονται και στο γεγονός ότι προκειμένου να αναλάβει τη διοργάνωση η ελλάδα έπρεπε να γίνουν με κάθε θυσία κάποια μεγάλα έργα. Και όταν έλεγαν με κάθε θυσία το εννοούσαν. Έτσι κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών έργων 18 εργάτες (έλληνες και μετανάστες) έχασαν τη ζωή τους στα εργοτάξια σε εργατικά ατυχήματα. Αμέτρητοι είναι οι τραυματίες που για καλή τους τύχη τα ατυχήματα δεν αποδείχθηκαν θανατηφόρα. Άνθρωποι που προκειμένου να υλοποιήσει τα σχέδια του το κεφάλαιο, οι χορηγοί και οι μεγαλοεργολάβοι αντιμετωπίστηκαν σαν αναλώσιμοι.

Στο Μουντιάλ της νοτίου Αφρικής το καλοκαίρι του 2010, οι ντόπιοι και όχι μόνο κεφαλαιοκράτες εκμεταλλεύτηκαν με το χειρότερο τρόπο τους ντόπιους απελπισμένους και εξαθλιωμένους εργάτες και εργάτριες προχωρώντας στην «αφαίμαξη» τους. Στη πόλη Ντέρμπαν η κυβέρνηση και οι διάφοροι ιθύνοντες προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες μιας τέτοιας διοργάνωσης αποφάσισαν να προσλάβουν επιπλέον εργαζόμενους για να καλύψουν διάφορα πόστα όπως η ασφάλεια του γηπέδου (σεκιούριτυ) και η καθαριότητα. Όταν οι εργαζόμενοι έφεραν σε πέρας τις εργασίες τους ζήτησαν τη πληρωμή τους η οποία είχε συμφωνηθεί ότι θα ήταν 160 ευρώ για 18ωρη εργασία!!. Όταν όμως έφτασε η στιγμή της πληρωμής πολλοί από αυτούς παρέλαβαν το «γενναιόδωρο» ποσό των 20ευρώ(!) ενώ ακόμη περισσότεροι δεν πληρώθηκαν κάτι που φυσικά προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των εργατών και εργατριών. Το 4ο τεύχος άλλωστε του εντύπου μας συμπεριλάμβανε άρθρο σχετικό με αυτό το θέμα. (Εναλλακτικά διαβάστε το εδώ: "Παγκόσμιο Κύπελλο και εκμετάλλευση")

Το φετινό Euro θα συνδιοργανωθεί από τις Ουκρανία-Πολωνία. Έτσι λοιπόν εκατοντάδες χιλιάδες θα είναι οι τουρίστες και ποδοσφαιρόφιλοι που θα επισκεφθούν τις δυο αυτές χώρες προκειμένου να παραβρεθούν στα γήπεδα τους. Η Ουκρανία φιλοξενεί ένα πολύ μεγάλο αριθμό αδέσποτων (κάτι σαν την ελλάδα δηλαδή) σκυλιών και γατιών τα οποία περιφέρονται στους δρόμους προσπαθώντας να επιβιώσουν. Η κυβέρνηση θεωρώντας αντιαισθητική και αντιτουριστική την παρουσία των αδέσποτων στους δρόμους παίρνει τα απαραίτητα μέτρα για το «αντιαισθητικό» αυτό φαινόμενο αλλά και για την υποδοχή χιλιάδων επισκεπτών πελατών που θα πρέπει να μείνουν ικανοποιημένοι από το «προϊόν» που θα αγοράσουν και τις ανάλογες υπηρεσίες... Ένα από αυτά είναι και η σφαγή των αδέσποτων ζώων. Για πολλά χρόνια, ακτιβιστές διαμαρτύρονται για τις απάνθρωπες πρακτικές που χρησιμοποιούνται από τις ουκρανικές αρχές για τη λύση του προβλήματος των αδέσποτων ζώων. Με το διοργάνωση του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, η κατάσταση δείχνει να γίνεται ακόμη πιο βάρβαρη και ανεξέλεγκτη.. Παλιότερα αδέσποτοι σκύλοι και γάτες εξολοθρεύονταν με απαγορευμένα δηλητήρια, κάτι που σταμάτησε πριν λίγο καιρό. Τώρα χρησιμοποιούν έναν πιο "σύγχρονο" τρόπο εξολόθρευσης των ζώων και μάλιστα ασφαλή από περιβαλλοντικής άποψης. Αφού παγιδεύσουν τα αδέσποτα, τα μεταφέρουν σε ένα κινητό κρεματόριο, μέσα στο οποίο τα πετάνε και τα καίνε ζωντανά σε 900 βαθμούς. Παρά τις διαμαρτυρίες ζωοφιλικών οργανώσεων αλλά και ακτιβιστών στην Ουκρανία, η απάνθρωπη αυτή μέθοδος συνεχίζεται. Πριν κάποιο καιρό μάλιστα, ο πρόεδρος της UEFA, Michel Platini, επισκέφθηκε τη χώρα και δήλωσε ιδιαίτερα ευχαριστημένος από την πρόοδο των ετοιμασιών!!

Και κάπου εδώ είναι που κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι τώρα είναι τα ζωάκια, αύριο θα είναι οι άστεγοι. Και όμως κάτι τέτοιο δεν μοιάζει μακρινό και άτοπο. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στη «ποδοσφαιρομάνα» Βραζιλία. Το καλοκαίρι του 2014 η Βραζιλία θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και δύο χρόνια αργότερα το Ρίο ντε Τζανέιρο θα διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για την Βραζιλία είναι μια ιστορική ευκαιρία για να αποδείξει στο κόσμο ότι είναι μία παγκόσμια οικονομική δύναμη και ότι προσπαθεί να απαλλαχθεί από την υποανάπτυκτη της εικόνα της εξαθλίωσης και της φτώχειας Η κυβέρνηση θέλει να διασφαλίσει πως τίποτα δεν θα της σταθεί εμπόδιο για να περάσει αυτή την εικόνα. Πρωταρχικό της μέλημα είναι να μειώσει την εγκληματικότητα στις φαβέλες του Ρίο. Έτσι λοιπόν έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή ένας νόμος που επιτρέπει την βίαιη απομάκρυνση των εθισμένων στα ναρκωτικά παιδιών από τους δρόμους. Η αστυνομία συλλαμβάνει πολύ νερά ανήλικα παιδιά που πιστεύεται πως είναι ικανά να κλέψουν ή ακόμα και να σκοτώσουν για να επιβιώσουν. Τα παιδιά συλλαμβάνονται και μεταφέρονται αμέσως σε κτίρια στην επαρχία όπου και διαμένουν σε ιδιαίτερα άσχημες συνθήκες μέσα σε πρόχειρα παραπήγματα όπου τους παρακολουθούν φύλακες για να μην αποδράσουν. Σκοπός είναι να μένουν αυτά τα παιδιά μακριά από τα μάτια των επισκεπτών και τουριστών ποδοσφαιρόφιλων που θα κατακλύσουν τη χώρα. Με λίγα λόγια οι αρχές προσπαθούν να καλύψουν προσωρινά τις εικόνες μιζέριας, ανισότητας και αδικίας. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της «εκκαθάρισης» τα επόμενα βήματα είναι να απομακρυνθούν οι φτωχοί από το κέντρο των μεγάλων μητροπόλεων, κάτι που γίνεται χωρίς ενδοιασμούς και με κάθε κόστος. Η διαδικασία αυτή μπορεί να περιλαμβάνει από εκκενώσεις καταλήψεων στέγης (αλλά και πολιτικών) μέχρι εμπρησμούς σε καταλήψεις και κοινότητες. Και φυσικά οι επιχειρήσεις αυτές της κοινωνικής «εξυγίανσης» και «εκκαθάρισης» συμπεριλαμβάνουν και το κυνήγι μικροπωλητών, αστέγων που κοιμούνται στο δρόμο αλλά και την ενισχυμένη καταστολή για την επίτευξη του επιθυμητού από το κράτος κοινωνικού έλεγχου. Ο γεννημένος σε φαβέλα διάσημος ποδοσφαιριστής Ρομάριο που πλέον ανήκει στο σοσιαλιστικό κόμμα της Βραζιλίας δηλώνει πως δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται να οδηγούνται έτσι οι άνθρωποι στη εξορία και πως οι συνθήκες θυμίζουν τις κατεχόμενες περιοχές της Παλαιστίνης!

Καλά λοιπόν τα Mundial και τα Eurο και γουστάρουμε να βλέπουμε μπάλα, σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να παραβλέπουμε ή να εθελοτυφλούμε μπροστά σε όλα αυτά που κρύβονται πίσω από τη καλογυαλισμένη βιτρίνα όλων αυτών των διοργανώσεων. Μιας και πίσω από αυτή κρύβεται ένας βωμός. Αυτός του κέρδους. Και απαιτεί πολλές θυσίες….

13η Αγωνιστική Παναιτωλικός- Ο.φ.η 1-0

Σε ένα παιχνίδι που δεν έπρεπε να χαθεί ούτε βαθμός, προκειμένου να ατενίσουμε το μέλλον με περισσότερη ακόμη αισιοδοξία, η αγαπημένη μας ομάδα έκανε το καθήκον της και κέρδισε την ηρακλειώτικη ομάδα. Το παιχνίδι ήταν αρκετά καλό με ευκαιρίες και από τις δυο μεριές με το Παναιτωλικό όμως να στέκεται καλύτερα από τον αντίπαλο του στο γήπεδο.

Στο γήπεδο βρέθηκαν περίπου 5.500 οπαδοί του Παναιτωλικού σε ένα Λονδρέζικο κυριακάτικο μεσημέρι με συννεφιά, ψιλόβροχο, λίγο κρύο και τη γνωστή Αγρινιώτικη υγρασία. Με την έναρξη του 2ου ημιχρόνου, στο νέο πέταλο της Θύρας 6 αναρτήθηκε πανί που ανέγραφε: «ΚΑΛΤΕΖΑΣ...ΟΝΟΥΑ...ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ...ΑΤΙΦ...
ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ...ΕΔΩ Ο ΦΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ, ΜΠΑΤΣΟΙ ΕΙΣΤΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ». Κατά τη διάρκεια της ανάρτησης του πανιού ακούστηκε από τη Θύρα 6 το γνωστό σύνθημα «Μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» μιας και μια εβδομάδα πριν συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τη κρατική δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

A.C.A.B

* Στις 17 Αυγούστου και στο φιλικό αγώνα μεταξύ του Πιερικού και του Άρη Θεσσαλονίκης στη Κατερίνη, οπαδοί του 2ου συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις των μ.α.τ.

* Στις 10 Σεπτεμβρίου και κατά τη διάρκεια της Διεθνής Έκθεσης Θεσσαλονίκης διαδηλωτές και οπαδοί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης συγκρούονται με τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων πραγματοποιούνται 94 προσαγωγές και 2 συλλήψεις διαδηλωτών.

*Στις 13 Σεπτεμβρίου ισχυρές δυνάμεις των μ.α.τ επιτίθενται με μανία σε λεωφορεία με οπαδούς της Marseille που ήταν συγκεντρωμένοι στο καλλιμάρμαρο στην αθήνα προκειμένου να μεταφερθούν στο γήπεδο καραϊσκάκη για τον αγώνα του Champions League με τον Ολυμπιακό. Οι κρατικοί και ένστολοι τραμπούκοι χτυπούν οπαδούς, σπάνε με τα γκλομπς τα τζάμια των λεωφορείων και δεν διστάζουν να πετάξουν χημικά ακόμη και μέσα σε ένα από αυτά!

* Στις 18 Σεπτεμβρίου και στο παιχνίδι Πανιώνιος- Π.α.ο.κ Θεσσαλονίκης στη Νέα Σμύρνη, δυνάμεις των μ.α.τ επιτίθενται στους περισσότερους από 600 οπαδούς του Π.α.ο.κ εντός της κερκίδας και χωρίς κανένα λόγο. Οι οπαδοί της Θεσσαλονικιάς ομάδας φυσικά και απάντησαν με αποτέλεσμα οι μπάτσοι να χρησιμοποιήσουν χημικά. Στο δρόμο της επιστροφής οι οπαδοί του Π.α.ο.κ δέχονται επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις τόσο στη περιοχή του Σχηματαρίου όσο και σε αυτή των Αφιδνών. Στη 2η μάλιστα περίπτωση οι διμοιρίες των μ.α.τ έσπασαν τα τζάμια των πούλμαν με τα γκλομπ. Και στις δυο περιπτώσεις οι εξαγριωμένοι οπαδοί επιτέθηκαν στις δυνάμεις της κρατικής καταστολής με αποτέλεσμα να κάνουν γυαλιά- καρφιά τα τοπικά αστυνομικά τμήματα.

* Στις 24 Σεπτεμβρίου στο Ηράκλειο της Κρήτης και πριν το παιχνίδι μεταξύ του Εργοτέλη και του Ολυμπιακού, οπαδοί του 2ου συγκρούονται με τις δυνάμεις των μ.α.τ προσπαθώντας να μπουν στο γήπεδο χωρίς εισιτήρια.

* Στις 25 Σεπτεμβρίου και στο παιχνίδι μεταξύ του Παναιτωλικού και τους Π.α.σ Γιάννινα, οπαδοί του Παναιτωλικού αντιδρούν στο σχολαστικό, προκλητικό και εξευτελιστικό έλεγχο των μπάτσων στην είσοδο της Θύρας 6 στο νέο πέταλο του γηπέδου. Από τους τέσσερις μπάτσους της ο.π.κ.ε που πραγματοποιούν τον έλεγχο ο πιο νταής από αυτούς τσαμπουκαλεύεται και τραβάει έξω το γκλομπ του. Αυτό φυσικά προκαλεί την οργισμένη αντίδραση των οπαδών του Παναιτωλικού, τόσο αυτών που βρίσκονται εντός της θύρας όσο και αυτών που περιμένουν να μπουν μέσα. Οι τρεις από τους τέσσερις μπάτσους καταφέρνουν να ξεφύγουν, κάτι που δεν γίνεται με τον νταή ο οποίος παγιδεύεται και βρισκόμενος σε πολύ μειονεκτική θέση τραβάει το υπηρεσιακό του όπλο. Μια διμοιρία μπλέδων που βρισκόταν προκλητικά σταθμευμένη ακριβώς δίπλα από την είσοδο της Θύρας 6 προσπαθεί να σώσει τη κατάσταση αλλά απωθείται εύκολα από τους εντός και εκτός Θύρας οπαδούς του Παναιτωλικού. Το βράδυ και τις πρώτες πρωινές ώρες οι μπάτσοι πραγματοποιούν πογκρόμ σε σπίτια με αποτέλεσμα τη σύλληψη τεσσάρων οπαδών. Οι κατηγορούμενοι παίρνουν αναβολή τη στιγμή που έξω από το δικαστικό μέγαρο του Αγρινίου παραβρίσκονται περισσότεροι από 50 οπαδοί του Παναιτωλικού αλλά και κάποιοι Αγρινιώτες οπαδοί άλλων ομάδων που θέλησαν και αυτοί να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους συλληφθέντες.

* Στις 22 Οκτωβρίου στο Ο.α.κ.α και μετά το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Εργοτέλη, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποιούν πογκρόμ και μπλόκο σε αυτοκίνητα στο πάρκινγ του σταδίου προκειμένου να βρουν το πανί που αναρτήθηκε από τους οπαδούς της Αθηναϊκής ομάδας και το οποίο ανέγραφε «πολίτικοι λαμόγια βουλή των βολεμένων, θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων». Ύστερα από απειλές και ξύλο, οι μπάτσοι βρίσκουν το πανί και προσαγάγουν τους επιβάτες του οχήματος οι οποίοι αφήνονται αργότερα ελεύθεροι. Αν αυτό είναι δημοκρατία, τότε η χούντα πως είναι….

* Στις 23 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη και πριν το ντέρμπυ μεταξύ του Άρη και του Π.α.ο.κ στο γήπεδο Χαριλάου, οι ισχυρές και πολυάριθμες δυνάμεις της κρατικής καταστολής δέχονται σφοδρή επίθεση από οπαδούς της γηπεδούχου ομάδαςς. Οι οπαδοί του Άρη αντιδρούν στην αστυνομοκρατία που επικρατούσε γύρω από το γήπεδο και συγκρούονται με τους μπάτσους πετώντας πέτρες, καπνογόνα, φωτοβολίδες και μολότοφ ενώ στήνουν οδοφράγματα. Οι μπάτσοι απαντούν με δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων πραγματοποιούνται τρεις συλλήψεις οπαδών οι οποίοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες για παράβαση των νόμων για «αδικήματα βίας με αφορμή αθλητικές εκδηλώσεις», του νόμου «περί όπλων» και του νόμου «περί φωτοβολίδων και πυροτεχνημάτων».

* Στις 28 Οκτωβρίου διαδηλωτές, μαζί με μπλοκ οπαδών του Ηρακλή, εμποδίζουν τη πραγματοποίηση της παρέλασης διαμαρτυρόμενοι για τον πόλεμο που ασκεί ενάντια στη κοινωνία η οικονομική και πολιτική εξουσία. Πραγματοποιούνται συλλήψεις διαδηλωτών ανάμεσα σε αυτούς και τρεις οπαδοί της ομάδας της Θεσσαλονίκης.

* Στις 30 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη και πριν το παιχνίδι του Π.α.ο.κ με τον Παναθηναϊκό, οπαδοί της Θεσσαλονικιάς ομάδας εξαπολύουν σφοδρή επίθεση κατά των ισχυρότατων αστυνομικών δυνάμεων που έχουν σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη πέντε οπαδών και τον τραυματισμό δώδεκα μπάτσων.

* Στις 6 Νοεμβρίου στη Καλλικράτεια του νομού Χαλκιδικής, οπαδοί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης συγκρούονται με τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής πριν και μετά το παιχνίδι της ομάδας τους με την τοπική ομάδα για το περιφερειακό πρωτάθλημα. Οι δυνάμεις των μ.α.τ κάνουν χρήση χημικών ενώ πραγματοποιούνται και δυο συλλήψεις οπαδών (ο ένας ανήλικος) για κατοχή καπνογόνου και για επίθεση στις αστυνομικές δυνάμεις.
* Στις 6 Νοεμβρίου στο Ο.α.κ.α και μετά το τέλος του ντέρμπυ του Παναθηναϊκού με την Α.ε.κ, οπαδοί του 1ου δείχνουν να μην ξεχνούν το πογκρόμ της 222ης Οκτωβρίου και συγκρούονται με τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής εξαπολύοντας ακόμη και μολότοφ. Σαν αποτέλεσμα των συγκρούσεων πραγματοποιούνται δυο συλλήψεις και τραυματίζονται δυο μέλη της κρατικής καταστολής.

* Στις 13 Νοεμβρίου σημειώνονται συγκρούσεις στο Καυταντζόγλειο πριν την έναρξη του αγώνα Ηρακλής Θεσσαλονίκης-Εθνικό Ν. Αγιονερίου. Τρεις οπαδοί του Ηρακλή συλλαμβάνονται.

* Στις 5 Δεκεμβρίου συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από τότε που ειδικοί φρουροί πυροβολούν και σκοτώνουν εν ψυχρώ με μια σφαίρα στον αυχένα τον 22χρονο νεολαίο (και οπαδό του Ο.Φ.Η) Ηρακλή Μαραγκάκη επειδή αυτός και ο φίλος του δεν σταμάτησαν σε μπλόκο των μπάτσων. Ο δολοφόνος μπάτσος πρωτόδικα καταδικάζεται σε ισόβια και σε δεύτερο βαθμό η ποινή του μειώνεται στα 5.5 χρόνια. Η δικαιολογία του μπάτσου- ειδικού φρουρού πως βρέθηκε ένας μπάφος στο σημείο του μπλόκου το οποίο πέταξε ο συνοδηγός του Μαραγκάκη "πείθει" την ..."δικαιοσύνη". Την επόμενη της δολοφονίας μέρα δημιουργούνται συμπλοκές κατά τη διάρκεια των οποίων φίλοι, συγγενείς, οπαδοί του Ο.Φ.Η και άτομα του α/α χώρου πολιορκούν την Ασφάλεια του Ηρακλείου και συγκρούονται με τους μπάτσους. Στα επεισόδια συνελήφθησαν έξι άτομα. Μετά τη δολοφονία του νεαρού δεν πυροδοτήθηκε καμιά κοινωνική έκρηξη και με τα χρόνια η υπόθεση ξεχάστηκε. Δεν ξεχνάμε κανένα θύμα της κρατικής καταστολής. Μπάτσοι Γουρούνια Δολοφόνοι.

* Πάνε τρία χρόνια από τότε που ο νεαρός Αλέξης Γρηγορόπουλος εκτελέστηκε εν ψυχρώ από ένα ένστολο κάθαρμα. Μια δολοφονία που πυροδότησε μια πανελλαδική αλυσιδωτή αντίδραση η οποία έβγαλε στο δρόμο ένα κράμα από χιλιάδες εξοργισμένους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν χούλιγκανς και γηπεδικοί, μαθητές, αναρχικοί,αντι- εξουσιαστές, αριστεροί, εξαθλιωμένοι έλληνες και μετανάστες, άνεργοι και απογοητευμένοι αστοί μοιράστηκαν τους ίδιους δρόμους και τα ίδια οδοφράγματα. Φέτος στη πόλη μας πραγματοποιήθηκε πρωινή μαθητική πορεία με τη συμμετοχή 250 περίπου μαθητών, μαθητριών και νεολαίων. Η πορεία κατέληξε στο αστυνομικό μέγαρο όπου και οι διαδηλωτές επιτέθηκαν με πέτρες, καπνογόνα και μολότοφ στις δυο μπλε διμοιρίες οι οποίες έκαναν χρήση χημικών. Πραγματοποιήθηκαν τρεις προσαγωγές μαθητών με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να καταλάβουν το δημαρχείο της πόλης απαιτώντας την απελευθέρωση τους όπως και έγινε. Το απόγευμα πραγματοποιήθηκε πορεία 80 περίπου αναρχικών/ αντιεξουσιαστών, ανέντακτων, μαθητών, φοιτητών και γηπεδικών. Κατά τη διάρκεια της προκλήθηκαν ζημιές στις κάμερες τριών τραπεζών αλλά οι αστυνομικές δυνάμεις δεν εμφανίστηκαν.. Μια εβδομάδα μετά αναρτάται πανί στο πέταλο της Θύρας 6 που αναγράφει τα εξής: «ΚΑΛΤΕΖΑΣ...ΟΝΟΥΑ...ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ...
ΑΤΙΦ...ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ...
ΕΔΩ Ο ΦΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ, ΜΠΑΤΣΟΙ ΕΙΣΤΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ».