Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Ραδιοφωνική αναμετάδοση από το κατειλημμένο δημαρχείο του Αγρινίου

Σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε στο Αγρίνιο μαθητική πορεία στα πλαίσια των διαδηλώσεων μνήμης και διαμαρτυρίας για τη συμπλήρωση δυο ετών από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τους ένστολους τραμπούκους και δολοφόνους του κράτους.

Η πορεία στην οποία συμμετείχαν περίπου 200 μαθητές-μαθήτριες αλλά και πολύ άλλοι διέσχισε το κέντρο της πόλης και κατευθύνθηκε προς το αστυνομικό μέγαρο.Εκεί η πορεία χτυπήθηκε από τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής, πραγματοποιήθηκαν συγκρούσεις,ρίψεις χημικών και πέντε προσαγωγές.Κάποιοι από τους προσαχθέντες ξυλοκοπήθηκαν από τους τραμπούκους της αστυνομίας.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε κατάληψη του δημαρχείου.

Αυτή τη στιγμή γίνεται αναμετάδοση από το κατειλημμένο δημαρχείο του Αγρινίου.Αναμένονται ανακοινώσεις από τη συνέλευση του κατειλημμένου δημαρχείου και μαρτυρίες από τους προσαχθέντες μαθητές.

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

11η Αγωνιστική Παναιτωλικός- O.Φ.Η 2-1


Ο Παναιτωλικός έκανε αυτό που έπρεπε, κέρδισε στο ντέρμπυ αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο στο 2ο ημίχρονο, κατέκτησε τους τρεις βαθμούς και ανέβηκε στη 2η θέση της βαθμολογίας και σε απόσταση ενός μόνο βαθμού από τη πρώτη θέση. Περίπου 5500 με 6000 οπαδοί του Παναιτωλικού παρακολούθησαν το παιχνίδι προσδίδοντας του έτσι μια αίγλη που θα ζήλευαν πραγματικά πολλές ομάδες της σούπερ κλίκας. Οι οπαδοί της αγαπημένης μας ομάδας δημιούργησαν πραγματικά μια καταπληκτική ατμόσφαιρα τόσο με τις φωνές και τα τραγούδια όσο και με τα δεκάδες καπνογόνα και μετέτρεψαν το «κλουβάκι» μας για άλλη μια φορά σε πραγματικό καμίνι. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να λέγαμε ότι ο κινητήριος μοχλός που ώθησε την ομάδα μας στο νικηφόρο αποτέλεσμα ήταν ο κόσμος της, όλοι εμείς δηλαδή. Οπαδοί και φίλοι της ηρακλειώτικης ομάδας δεν παραβρέθηκαν στο γήπεδο (τουλάχιστον οργανωμένα). Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των ναυτεργατών εμπόδισαν τους οπαδούς του Ο.φ.η από το ηράκλειο (που είχαν παραλάβει εισιτήρια και είχαν δρομολογήσει εκδρομές) να ταξιδεύσουν μέχρι το Αγρίνιο. Στο γήπεδο όμως δεν βρέθηκαν τελικά ούτε οπαδοί του ο.φ.η από την αθήνα, τη πάτρα ή άλλες πόλεις. Πρέπει να αναφερθεί ότι παραμονές του μεγάλου ντέρμπυ είχαν κυκλοφορήσει διαδικτυακές φήμες που λέγανε ότι ο σύνδεσμος των warriors δεν ήθελε να δοθούν εισιτήρια στους κρητικούς οπαδούς κάτι που ήταν πέρα ως πέρα αναληθές. Οι warriors αλλά και άλλοι πολλοί οπαδοί του Παναιτωλικού υπερασπίζονται το δικαίωμα όλων των οπαδών να ταξιδεύουν από πόλη σε πόλη προκειμένου να βρίσκονται κοντά στην αγαπημένη τους ομάδα ενώ ήταν οι ίδιοι που πέρσι (πριν από παιχνίδι με τον ο.φ.η) πραγματοποίησαν πορεία για να διαδηλώσουν ενάντια στα κατασταλτικά μέτρα που στοχεύουν στους οπαδούς και ενάντια στην απαγόρευση των μετακινήσεων. Η ατμόσφαιρα και το κλίμα πάντως στο γήπεδο και γενικότερα στη πόλη ήταν ήδη τεταμένο λόγω της βαθμολογικής σημασίας του παιχνιδιού αλλά και λόγω της περσινής «άψογης φιλοξενίας» που έτυχαν στο ηράκλειο οι οπαδοί της ομάδας μας.

Ο Ερμής και η κρίση, η σχιζοφρένεια και τα εξιλαστήρια θύματα..

Έχουμε ακούσει κατά καιρούς πολλά αρνητικά για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Ότι μας παίρνουν τις δουλειές, ότι κουβαλούν αρρώστιες, ότι (μόνο αυτοί) συμβάλλουν στην έξαρση της εγκληματικότητας, ότι (μόνο αυτοί) πουλάνε πρέζα, ότι είναι όργανα μυστικών και ανθελληνικών υπηρεσιών που αποσκοπούν στη διάλυση του ελληνικού έθνους, της ελληνικής φυλής και της ορθοδοξίας και άλλα πολλά..

Πρόσφατα διαβάσαμε σε δελτίο ενημέρωσης του εμπορικού συλλόγου («ο Ερμής») του Αγρινίου ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες ευθύνονται και για την οικονομική κρίση που αναγκάζει αρκετούς μικρομεσαίους έμπορους της πόλης μας να βάλουν λουκέτο στα μαγαζιά τους.

Ο εμπορικός σύλλογος με τα σχεδόν 100 χρόνια παρουσίας στα τοπικά δρώμενα αποσκοπεί στη προάσπιση των συμφερόντων των ντόπιων μικρομεσαίων εμπόρων απέναντι στις ληστρικές και αδηφάγες διαθέσεις των ντόπιων αλλά και πολυεθνικών μεγαλοκαρχαριών και κεφαλαιοκρατών. Επίσης ήταν αυτός που καθιέρωσε τον έστω και για δυο μήνες εξανθρωπισμό του εμπορικού ωραρίου με το θερινό πενθήμερο.

Όμως ένα από τα πιο πρόσφατα δελτία ενημέρωσης του εν λόγω συλλόγου αναφέρει ότι για τα κατάντια των ντόπιων εμπόρων και για την οικονομική κρίση που επηρεάζει τις λιγότερο έως και καθόλου ευνοημένες κοινωνικές τάξεις φταίνε και οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Με λίγα λόγια οι διάφοροι αυτοί άνθρωποι που εμπορεύονται στο δρόμο ομπρέλες, μπρελόκ, φακούς, ρολόγια και cd αποτελούν τεράστια ανταγωνιστική δύναμη για τους ντόπιους εμπόρους και όχι οι πολυεθνικές με τα τεράστια πολυκαταστήματα που ξεφυτρώνουν παντού με τα τεράστια κεφάλαια τους και τα ελεύθερα ωράρια τους. Όλος αυτός ο κόσμος λοιπόν που είτε λόγω ειδικών οικονομικών συνθηκών είτε λόγω πολέμων (τους οποίους τις περισσότερες φορές ξεκινούν ή υποβόσκουν οι σύμμαχοι της ελλάδας) αναγκάζεται να κάνει τόσο μεγάλα ταξίδια με τόσα ρίσκα και τόση αβεβαιότητα προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη αποτελεί σύμφωνα με τον εμπορικό σύλλογο άλλο ένα βασικό εχθρό των ντόπιων μικρομεσαίων εμπόρων. Στη πραγματικότητα βέβαια ο πραγματικός εχθρός των ντόπιων μικρομεσαίων εμπόρων (όπως και των άνεργων, των εργατών, των αγροτών και όλης της κοινωνίας) είναι το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα που συντηρούν οι κεφαλαιοκράτες επιχειρηματίες (έμποροι και μη), οι τράπεζες και η πάσης φύσης πολιτική και οικονομική εξουσία.

Ακόμη και αν προσπαθήσουμε να μπούμε και εμείς στο τρόπο σκέψης του εμπορικού συλλόγου θα δούμε ότι ακόμη και με το δικό του σκεπτικό μια τέτοια άποψη δεν στέκει μιας και οι πλανόδιοι μετανάστες έμποροι είναι συμπολίτες μας που ζουν και αυτοί στην ίδια πόλη, στεγάζονται σε αυτή, τρώνε σε αυτή και μέρος των λιγοστών χρημάτων που κερδίζουν ανακυκλώνεται στη τοπική κοινωνία. Σε αντίθεση με τις πολυεθνικές και τα πολυκαταστήματα που η μοναδική τους προσφορά στη τοπική κοινωνία είναι οι πενιχροί μισθοί στους εργαζομένους τους(της γενιάς των 600 ευρώ ).

Βέβαια το συγκεκριμένο δελτίο ενημέρωσης φανερώνει και κάποιες τάσεις σχιζοφρένειας αφού τη μια στιγμή τα χώνει στις πολυεθνικές αλλά την άλλη βρίσκει σαν εξιλαστήρια θύματα για την οικονομική κατάντια της τοπικής κοινωνίας τους πλανόδιους μετανάστες έμπορους (ξεχνώντας όπως και πολλοί άλλοι άλλωστε τους εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες οικονομικούς μετανάστες παλαιότερων δεκαετιών). Και η αποκορύφωση της σχιζοφρένειας αυτής είναι το ότι σε κάποιο σημείο του, το δελτίο ενημέρωσης διερωτάται για το τι σόι κοινωνία είναι αυτή που μισεί, αποστρέφεται και ξεχνά τους μετανάστες που είναι θύματα κάποιας άλλης κοινωνίας πολιτών και της ανοχής μας τη στιγμή που σε κάποιο άλλο σημείο του δελτίου ο εμπορικός σύλλογος προτρέπει τους δημοτόμπατσους να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και να ασχοληθούν με τους πλανόδιους μικροπωλητές!!

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

Τα γήπεδα δε φτιάχνονται κοντά σε εμπορικά κέντρα αλλά κοντά στην ιστορία της ομάδας!

Άρθρο σχετικό με την εναντίωση των οπαδών της Tottenham στο να μεταφερθεί η έδρα της ομάδας τους στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου
Tottenham:Όχι στη μετακίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου

Κερκίδα Συνειδήσεων

Η εκπομπή Κερκίδα Συνειδήσεων μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 9 το βράδυ και σε επανάληψη κάθε Κυριακή στις 12 το βράδυ.

Τη προηγούμενη Πέμπτη δεν μεταδόθηκε λόγω της έκτακτης αναμετάδοσης της εκπομπής του 98FM "Εντροπία στα FM" με θέμα την ιστορική αναδρομή στα ελευθεριακά ραδιόφωνα του παρελθόντος και του παρόντος.Την Κυριακή 05 Δεκεμβρίου λοιπόν αντί για την τακτική επανάληψη θα μεταδοθεί παλιότερη εκπομπή με ειδική θεματική ενότητα τη καταστολή στα γήπεδα και το θατσερικό μοντέλο της καταστολής στην Αγγλία.


Η Κερκίδα Συνειδήσεων συνεχίζει κανονικά και ζωντανά την επόμενη Πέμπτη και πάντα την ίδια ώρα,στις 9 το βράδυ (και σε επανάληψη κάθε Κυριακή μεσάνυχτα προς Δευτέρα στις 12)!

Προβολή στη κατάληψη του Μπίνειου στη Μυτιλήνη από τον 105FM

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Πανγερμανικό οπαδικό συλλαλητήριο


Στις 9 Οκτωβρίου έγινε στο Βερολίνο ένα μαζικότατο συλλαλητήριο/ πορεία που για τα δεδομένα της Ελλάδας μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας!!

Ποιο συγκεκριμένα, οπαδικά groups από 35 και πλέον ίσως γερμανικές ομάδες όλων των κατηγοριών συναντήθηκαν στους δρόμους και ένωσαν τις φωνές τους όλοι μαζί ενωμένοι προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, τα ακριβά εισιτήρια και την κρατική καταστολή που αυξάνει συνέχεια τη παρουσία της στα γερμανικά γήπεδα.

Η πορεία, στην οποία συμμετείχαν περίπου 4000 οπαδοί, γηπεδικοί και ποδοσφαιρόφιλοι, διέσχισε μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης και τα χαρακτηριστικά της ήταν η μαζικότητα της, τα έξυπνα συνθήματα και τα πολλά χρώματα μιας και το σύνολο της πορείας αποτελούνταν από πολλά μικρότερα ή μεγαλύτερα μπλοκς πολλών και διαφορετικών groups από διάφορες ομάδες με τα αντίστοιχα χρώματα των ομάδων αυτών.

Όλοι οι οπαδοί που συμμετείχαν στη πορεία συνυπήρξαν αρμονικά στο δρόμο ξεχνώντας τις διαφορές τους (εάν υπήρχαν τέτοιες) και δεν έδωσαν τη παραμικρή αφορμή στα μμε και στις δυνάμεις της κρατικής καταστολής για να χύσουν και άλλο δηλητήριο στοχεύοντας τους οπαδούς.

Είναι βέβαια αρκετοί αυτοί που θεώρησαν ότι η πορεία δεν ήταν τελικά όσο μαζική θα μπορούσε να ήταν μιας και η Γερμανία είναι μια χώρα με μεγάλο πληθυσμό και με ιδιαίτερα διαδεδομένη οπαδική/ γηπεδική αλλά και γενικότερα φιλο- ποδοσφαιρική κουλτούρα. Και στηρίζουν τα λεγόμενα τους αυτά στο γεγονός ότι αρκετά ήταν τα groups οπαδών που δεν συμμετείχαν στη πορεία για τους δικούς τους λόγους το καθένα.

Πολλά ήταν τα οπαδικά groups που έχουν έντονο το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό στοιχείο στους κόλπους τους (ultras braunschweig, ultras sankt pauli, infamous youth werder bremen κτλ) και θεώρησαν ότι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συνυπάρξουν και να συμπορευτούν στο δρόμο σε μια κοινή πορεία με ανθρωπάρια που κουβαλούν μισάνθρωπες ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις. Και φυσικά αυτό είναι κάτι πολύ λογικό και κατανοητό.

Υπάρχει και μια άλλη περίπτωση όμως που φανερώνει τις αδυναμίες του οπαδικού κινήματος και της προσπάθειας για την υλοποίηση ενός ενιαίου οπαδικού μετώπου ακόμη και στη σίγουρα πιο προχωρημένη Γερμανία. Πολλά ήταν τα groups οπαδών που δεν συμμετείχαν στη πορεία μιας και δεν ήθελαν να συμπορευτούν με τους άσπονδους εχθρούς τους και γενικότερα με οπαδούς που τους χωρίζουν πολλές -δικαιολογημένες ή όχι, επίπλαστες ή όχι- διαφορές.

Μπορεί το γηπεδικό κίνημα (και η αντίστοιχη οπαδική κουλτούρα) στη Γερμανία και γενικότερα στη βόρεια ευρώπη να απέχει έτη φωτός από το αντίστοιχο ελληνικό (και γενικότερα μεσογειακό) αλλά ακόμα και εκεί μάλλον δεν έχει βρεθεί ακόμη η τομή αυτή πάνω στην οποία θα στηριχθεί ένα μαζικό ενιαίο οπαδικό μέτωπο.