editorial

Στην αρχή ήταν η υλοποίηση της κυκλοφορίας του εντύπου μας, ενός εντύπου που οι θεματικές του περιστρέφονται γύρω από το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό και τον οπαδικό/ γηπεδικό χώρο αλλά και γύρω από διάφορα κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Και επειδή η ζωή μας δεν αφιερώνεται εξ ολοκλήρου σε αυτά, στο έντυπο μας παρουσιάζονται και διάφορα άλλα θέματα που σχετίζονται με τη μουσική και τον κινηματογράφο. Ως φυσικό επακόλουθο στη συνέχεια δημιουργήθηκε και η συλλογικότητα/ group της Αυτόνομης Ζώνης που στηρίζει και οραματίζεται ένα συνειδητοποιημένο ενιαίο οπαδικό μέτωπο με αντιρατσιστικά, αντιφασιστικά και αντιμπατσικά χαρακτηριστικά και που εναντιώνεται στην εμπορευματοποίηση και στη μοντερνοποίηση του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα.

Σιγά σιγά όλοι μας συνειδητοποιούμε ότι ζουμε σε δύσκολες εποχές και ότι βιώνουμε καθημερινά περίεργες καταστάσεις. Μια η ανεργία, η φτώχεια και το Δ.Ν.Τ, μια η αυξανόμενη καταστολή από τη μεριά του κράτους και από την άλλη η αύξηση του νεοφασισμού και της ξενοφοβίας. Περίεργες καταστάσεις βιώνει και ο οπαδικός χώρος. Η καταστολή έχει πραγματικά διογκωθεί υπερβολικά και το κράτος ασκεί διώξεις σε οπαδούς για ψύλλου πήδημα και με τον πιο βάναυσο τρόπο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι συλλήψεις των 25 οπαδών του Παναιτωλικού στη νίκαια και η παράτυπη τους ομηρία στο τοπικό τμήμα. Και τα παραδείγματα είναι ακόμη περισσότερα. Εκεί είναι λοιπόν που πρέπει ο οπαδικός χώρος να σηκώσει κεφάλι, να οργανωθεί, να αποτινάξει κάποια από τα συμπλέγματα του και να αποκτήσει συνείδηση. Αντί για όλα αυτά όμως η φάση πάει από το κακό στο χειρότερο. Πεσίματα σε συνδέσμους, «κέρατα», άσκοπη και αναίτια τις περισσότερες φορές βία, ξύλο σε συναυλίες (!!), εισχώρηση στις κερκίδες (αλλά και στρατολόγηση μέσα από αυτές) μελών τόσο για το ακροδεξιό παρακράτος όσο και για τη παρακρατική μαφία (που ορισμένες φορές οι δρόμοι αυτών των δυο τυχαίνει να τέμνονται) και άλλα πολλά. Και αυτά είναι κυρίως χαρακτηριστικά που τα συναντάς στους οπαδικούς κόλπους των ισχυρότερων ομάδων αλλά που τον τελευταίο καιρό εμφανίζονται σε μικρότερο βαθμό και στην επαρχία και γενικότερα στους οπαδικούς πυρήνες «μικρότερων» ομάδων.

Κάπως έτσι έχουμε φτάσει στο σημείο να υπάρχουν πολλοί που πηγαίνουν στο γήπεδο αποκλειστικά και μόνο για να φωνάξουν υβριστικά συνθήματα για όλες τις υπόλοιπες ομάδες ανεξάρτητα αν τους φταίνε ή όχι, αν υπάρχουν προηγούμενα ή όχι, ξεχνώντας ότι με κάποιες από τις απέναντι κερκίδες (και σίγουρα όχι με όλες, για να είμαστε και ρεαλιστές) μοιράζονται ένα σωρό κοινά. Και φυσικά όλοι αυτοί συμπυκνώνοντας την ενέργεια τους εκεί, βάζουν σε δεύτερη μοίρα την έμπρακτη υποστήριξη προς την ομάδα τους με τα συνθήματα, τα coreos κτλ. Δεν είναι λίγες οι φορές που ενώ σε ένα υβριστικό σύνθημα μπορεί να συμμετέχει η μισή κερκίδα, σε ένα άλλο σύνθημα που εστιάζει στην αγάπη προς την ομάδα να συμμετέχουν σαφώς πολύ λιγότεροι.

Κλείνοντας το editorial αυτού του τεύχους θα πρέπει να αναφερθούμε στην πορεία της αγαπημένης μας ομάδας που αν συνεχίσει έτσι, τότε θα πραγματοποιηθεί το όνειρο όλων μας, να δούμε δηλαδή τον Παναιτωλικό μας στην Α εθνική κατηγορία (ή super κλίκα αν προτιμάτε), κάτι πολύ σημαντικό για τους μεγαλύτερους από εμάς που στήριξαν την ομάδα στην παρακμή της Δ εθνικής και που μια άνοδο θα αποτελέσει και μια δικαίωση. Και φυσικά είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός να βλέπουμε όλους τους πιτσιρικάδες να επιλέγουν να υποστηρίζουν την ομάδα της γειτονιάς τους και μόνο αυτή, μη διαλέγοντας έτσι το δρόμο της σίγουρης επιτυχίας που προσφέρουν οι λεγόμενες «μεγάλες» ομάδες που μονοπωλούν τους τίτλους, τις επιτυχίες και το ενδιαφέρον (αλλά και άλλα πολλά).

Για επικοινωνία: agriniozone6@gmail.com

Ανακοίνωση της Αυτόνομης Θύρας 10

Στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και μακριά από κάθε είδους μικροπολιτικό παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες ανθρώπων, αποφασίσαμε σαν σύνδεσμος να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους 50 πρόσφυγες οι οποίοι έχουν εγκατασταθεί, από τη Κυριακή 23 Ιανουαρίου, στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης και έχουν ήδη ξεκινήσει απεργία πείνας.
Καλούμε όλο τον κόσμο του Ηρακλή να αγκαλιάσει αυτή τη κίνηση συγκεντρώνοντας, από την Τετάρτη 27/1 μέχρι και την Τρίτη 1/2, στα γραφεία του συνδέσμου όσο και στο Ιβανώφειο:
• Κουβέρτες και σκεπάσματα
• Παιδικά ρούχα
• Συσκευασμένες τροφές μακράς διαρκείας (όχι κρέας και αλκοόλ).

''Δε γυρεύω μήτε το σταμάτημα,
μήτε το γύρισμα προς τα πίσω,
γυρεύω το νου, την ευαισθησία
και το κουράγιο των ανθρώπων
που προχωρούν μπρος."

Γεώργιος Σεφέρης

Ultras Braunschweig

Η μικρή συνέντευξη που ακολουθεί αποτελεί μια προσπάθεια παρουσίασης του οπαδικού group Ultras Braunschweig της γερμανικής ομάδας Eintracht Braunschweig.

-Πείτε μας μερικά λόγια για την πόλη σας και για την ομάδα σας και για το αν δίνετε το παρόν στις κερκίδες όλων των τμημάτων του συλλόγου σας.

Ερχόμαστε από το Braunschweig,μια πόλη περίπου 250.000 κατοίκων στο κρατίδιο της κάτω Σαξωνίας. Η πόλη έχει μια πολυτάραχη ιστορία πίσω της και στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχε εδώ ένα ισχυρό εργατικό κίνημα και ήτανε κιόλας μια ξεχωριστή σοσιαλιστική δημοκρατία λίγο μετά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο. Δυστυχώς αυτό δεν κράτησε πολύ και το Braunschweig έπαιξε μεγάλο ρόλο στην αρχή του ναζισμού. Ετσι πχ εδώ ο Hitler πήρε τη γερμανική του ταυτότητα. Παρόλα αυτά το 1895 ιδρύθηκε το «Braunschweig Turn und Sportverien Eintracht». Αυτός ο σύλλογος ήταν μέλος της bundesliga όταν ιδρύθηκε αυτή το 1963 και πήρε το πρωτάθλημα το 1967. Συνέχισε πολλά χρόνια δυναμικά και πήρε πολλές φορές μέρος σε ευρωπαϊκά κύπελλα. Στην δεκαετία του ‘80 άρχισε όμως να ανεβοκατεβαίνει στην 2η κατηγορία ,μέχρι που έπεσε και στην 3η το 1990.Από τότε και μετά δεν ξαναβρέθηκε στην 1η κατηγορία .
Την πρώτη ομάδα αυτού του συλλόγου υποστηρίζαμε για χρόνια ,μέχρι που επιβλήθηκε σε όλους μας απαγόρευση εισόδου στο γήπεδο το 2008.Αυτό έγινε επειδή θελήσαμε να δημιουργήσουμε μια ξεχωριστή κερκίδα στην curva nord για να αποφύγουμε τους ναζί οπαδούς στο παλιό μας πέταλο. Η σύγκρουση με αυτούς είχε κρατήσει πολύ καιρό, μέχρι που έφτασε και σε βίαιες συγκρούσεις. Έτσι ο πρώην έλληνας οργανωτής μας επιτέθηκε ,και χαρακτηρισμοί όπως «εβραίοι» και «γύφτοι» ήταν καθημερινοί για εμάς.
Από κει και πέρα δεν είχε νόημα για εμάς πλέον να μείνουμε στην sudkurve και έτσι γεννήθηκε η ιδέα να πάμε από το νέο πέταλο στο απέναντι. Η διοίκηση μας έδωσε το ΟΚ της αρχικά, αλλά στη συνέχεια δεν κράτησε το λόγο της και με τη βοήθεια των security και της αστυνομίας μας κράτησε έξω από το γήπεδο. Αυτό για την διοίκηση ήταν ο πιο εύκολος τρόπος να λύσει το πρόβλημα και όχι να ασχοληθεί με τα προβλήματα των φιλάθλων και δεν κατάλαβαν ότι η ιδέα μας δεν ήταν τυχαία αλλά η μοναδική λύση. Σε όλα αυτά πρέπει να σας πούμε ότι από τη δεκαετία του ‘80 η οπαδική μας σκηνή έχει εμπνευστεί από τους δεξιούς hooligans και αυτό δυσκόλευσε για πολλά χρόνια νεαρούς οπαδούς να μεταφέρουν την αντιφασιστική και αντιρατσιστική ιδεολογία τους στο γήπεδο.
Αμέσως μετά την απαγόρευση μας πήραμε απόφαση να μην περιμένουμε να τελειώσουν τα χρόνια της απαγόρευσης αλλά να συνεχίσουμε το δικό μας δρόμο. Έτσι αρχίσαμε να υποστηρίζουμε την ποδοσφαιρική ομάδα νέων, την γυναικεία ομάδα χάντμπολ και την ανδρική ομάδα πόλο. Παράλληλα ενισχύσαμε τους δεσμούς μας με άλλες υποκουλτούρες της πόλης μας ,πχ με την οργάνωση συναυλιών ή την υποστήριξη σε πολιτικές πορείες.
Η κατάσταση αγρίεψε γιατί εμείς προσπαθήσαμε να δείξουμε δημόσια ότι στην παραδοσιακή σκηνή των οπαδών μας υπάρχει πρόβλημα με φασίστες. Στον πρώτο χρόνο της απαγόρευσης, οι επιθέσεις τους εναντίον μας δεν ήταν και πολλές αλλά με τον καιρό έγιναν όλο κ πιο πολλές μέχρι που επιτέθηκαν στο club μας. Επίσης προσπάθησαν να μας επιτεθούν σε ένα παιχνίδι γυναικείου χάντμπολ. Αλλά μέχρι στιγμής ήμασταν πάντα ένα βήμα μπροστά τους και τελευταία απαντήσαμε με μια πορεία κατά του ναζισμού, μέσα και έξω από το γήπεδο. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί μέχρι να καταστρέψουμε όλες τις δομές τους
Στα παιχνίδια που παίρνουμε μέρος σαν group είμαστε περίπου 60-80 άτομα, οι πιο πολλοί απ αυτούς νεαροί ,αλλά και κάποιοι μεγάλης ηλικίας. Το tifo μας το περιγράφουμε σαν παραδοσιακό ultra-tifo, δηλαδή μελωδικά τραγούδια που διαρκούν πολλά λεπτά .Οπτικά το τονίζουμε με σημαίες διάφορων μεγεθών καθώς και coreos.

-Πιστεύετε ότι το γήπεδο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας και ότι η πολιτική έχει θέση μέσα σε αυτό?

Πιστεύουμε ότι σε κάθε κατάσταση που υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι που ενώνονται σε ομάδες για να ενισχύσουν τη θέση τους (έτσι όπως συμβαίνει και στα γήπεδα) η πολιτική παίρνει μέρος και παίζει ρόλο. Κάθε άτομο έχει μία γνώμη για ένα συγκεκριμένο θέμα . Έτσι πως μπορούνε να λένε κάποια ultras groups ότι είναι απολίτικα? Ή με άλλα λόγια, είναι αδύνατον για εμάς να σβήσουμε από το μυαλό μας όταν μπαίνουμε σε ένα γήπεδο και να αγνοήσουμε την κοινωνική πραγματικότητα. Επομένως πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να υπάρχει μια απολίτικη οπαδική σκηνή. Ακόμη και αυτοί που λένε ότι είναι απολίτικοι έχουν μια γνώμη σε θέματα όπως η κατάσταση στα γήπεδα και το μοντέρνο ποδόσφαιρο. Αυτά τα θέματα δεν είναι πολιτικά? Αυτή την αντίφαση επικρίνουμε, επειδή τέτοια λογική χρησιμοποιούν μόνο οι δεξιοί άνθρωποι. Το group μας αποτελείται από άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως πολιτικά και κριτικά. Έτσι βλέπουμε το group μας και ως πολιτικό ultra group.Προσπαθούμε να περάσουμε την ιδέα μιας ελεύθερης κοινωνίας χωρίς καταπίεση και διακρίσεις ,όχι μόνο στη δουλειά και στην καθημερινή ζωή αλλά κ στα γήπεδα και τα παιχνίδια. Ασχολούμαστε με διάφορα πολιτικά θέματα όπως το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό ζήτημα, την κοινωνική πολιτική και την καταπολέμηση του σεξισμού και της ομοφοβίας. Μια από τις τελευταίες μεγάλες δράσεις ήταν μια εκστρατεία πολλών αριστερών ανθρώπων του Braunschweig κατά του παγκοσμίου κυπέλλου στην Αφρική που είχε το όνομα ‘’don’t believe the hype’’-unser sommer anders aus (το δικό μας καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό),και ασχολούταν τα θέματα του εθνικισμού, σεξισμού και της ομοφοβίας στο ποδόσφαιρο.

-Ποια είναι η άποψη σας για ο πανγερμανικό οπαδικό συλλαλητήριο που έγινε στο Βερολίνο? Συμμετείχατε?

Την πορεία αυτή την επικρίνουμε. Ο κύριος λόγος είναι δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως μπορούν δήθεν αριστεροί ultras να πάρουν μέρος σε μια πορεία στην οποία πρέπει να πηγαίνουν δίπλα δίπλα με δεξιούς η φασίστες ultras.O άλλος λόγος είναι ότι πολλοί από τους ultras τα προβλήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου τα βλέπουν πολύ απλά. Βλέπουν τους εχθρούς τους σε 2-3 μεγάλες μεμονωμένες εταιρείες που αγοράζουν τους συλλόγους με στόχο να βγάλουν λεφτά και όταν το καταφέρουν αυτό φεύγουν και προσπαθούν το ίδιο κάπου αλλού. Εμείς δε θέλουμε να δούμε τα πράγματα τόσο απλά. Εμείς επικρίνουμε τον καπιταλισμό γενικά ,που βρίσκετε σε όλη την κοινωνία μας, Εκεί πρέπει να εστιαστεί η κριτική.

-Με ποιους οπαδούς έχετε ιδιαίτερη κόντρα?

Οι παραδοσιακοί εχθροί της Eintracht Braunschweig είναι η VFL Wolfsburg και το Hannover 96 ,oι 2 πόλεις στη γειτονιά μας. Το παιχνίδι με το Hannover 96 το λένε και ντέρμπι της κάτω Σαξωνίας. Αλλά για εμάς το μίσος κατά μιας ομάδας και των οπαδών της λόγω της παράδοσης ή τοπικισμού δεν είναι σωστό. Υπάρχει αντιπαλότητα με τους ultras του Wolfsburg και Hannover αλλά οι λόγοι για αυτήν είναι κάποιες επιθέσεις εναντίον μας από μεριά τους και επίσης κάποιες πολιτικές απόψεις κυρίως από τους ultras του Wolfsburg.Με οπαδούς που δε μας κάνανε ποτέ κάτι κακό και ξέρουμε ότι δεν είναι δεξιοί ,δεν έχουμε πρόβλημα. Δε θα έχουν κανένα πρόβλημα να έρθουν στην πόλη μας και να υποστηρίξουν την ομάδα τους Το να προστατεύεις την πόλη σου και να προσπαθείς να διώχνεις ξένους οπαδούς μόνο επειδή τραγουδάνε για άλλη ομάδα το θεωρούμε λάθος. Αυτός ο τοπικός πατριωτισμός είναι το ίδιο όπως ο εθνικισμός μόνο σε πιο μικρή κλίμακα.

-Με ποια οπαδικά groups έχετε επαφές και φιλίες?

Οπως και στους αντιπάλους .έτσι μεγαλώσαμε και με τις παραδοσιακές φιλίες του Braunschweig. Αυτές ήταν οι επαφές με οπαδούς του FC Magdeburg, του SV waldhof Manheim και της FC Basel από την Ελβετία .Πλέον με κανέναν από αυτούς δεν υπάρχει φιλία. Με τα χρόνια καταλάβαμε ότι η φιλία αυτή υπάρχει όχι σαν μια αυθόρμητη και αληθινή φιλία αλλά επειδή κάποιοι μας είπαν ότι πρέπει να υπάρχει αυτή η φιλία . Έτσι με τον καιρό όλες αυτές οι φιλίες κόπηκαν. Αλλιώς ήταν τα πράγματα στην πρώτη μας φιλία που εγκαταστήσαμε μόνοι μας. Ήταν η φιλία με τους Deviants από την ομάδα της Preussen Munster, φιλία που υπήρχε μέχρι πριν λίγους μήνες. Για τους υπόλοιπους αυτή η φιλία φαίνονταν βλακώδης για τους δικούς τους χαζούς λόγους όπως για τα χρώματα τους που είναι τα ίδια με του Hannover. Παρόλα αυτά υπήρχαν πραγματικές φιλίες που τις καλλιεργούσαμε και στην καθημερινή ζωή ,όχι μόνο στα γήπεδα .Τους βοηθούσαμε στα προβλήματα τους που είχανε με τους δικούς τους συνοπαδούς που ήταν σχεδόν ίδια με τα δικά μας κ αυτοί μας έδιναν δύναμη στα χρόνια που μας είχε απαγορευθεί η είσοδος στο γήπεδο. Αλλά δυστυχώς υπήρχαν και μικρές κρίσεις και κάπως έτσι και αυτή η φιλία τέλειωσε, όμως πρέπει να σας πούμε ότι δεν τελείωσε με άσχημο τρόπο μιας και υπάρχουν ακόμη μεμονωμένες επαφές. Μετά απ’όλα αυτά δεν είναι εύκολο να πούμε αν μπορεί να υπάρχει μια φιλία με ένα ολόκληρο group.Η αλήθεια είναι ότι πιο πολύ είναι ατομικές επαφές που στη συνέχεια έχουν υιοθετηθεί και από τους υπόλοιπους. Το θεωρούμε πιο λογικό να μιλάμε για μεμονωμένες επαφές και προσωπικές φιλίες που αποτελούν εμπειρίες από τις οποίες μπορούμε να επωφεληθούμε αμοιβαία. Έτσι έχουμε επαφές με άλλα αριστερά ultra group της γερμανίας. Δεν έχει ο καθένας τις ίδιες επαφές, αλλά ο καθένας σέβεται τις επαφές των άλλων.

-Γνωρίζετε κάτι σχετικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο και τον αντίστοιχο οπαδικό χώρο?

Εχουμε το μεγάλο πλεονέκτημα και την τύχη να έχουμε πολλούς έλληνες μέλη στο group μας, αυτοί μας ενημερώνουν για τα πιο σοβαρά νέα από την ελλάδα και το οπαδικό κίνημα. Αλλά και στα οπαδικά περιοδικά όπως στο «Blickfang Ultra“»είχε κάμποσες φορές συνεντεύξεις και νέα από την ελλάδα και έτσι δεν χάνουμε κανένα νέο. Έχουμε και μερικούς groundhopper(άτομα που ταξιδεύουν σε άλλες χώρες για να παρακολουθήσουν ποδοσφαιρικούς αγώνες και να βιώσουν την ατμόσφαιρα της κερκίδας) που τους αρέσει να ταξιδεύουν στην ελλάδα. Εκεί παρακολουθούν τα παιχνίδια και γυρνάνε πίσω με νέες εντυπώσεις οι οποίες μπαίνουν πολλές φορές και στο περιοδικό μας για να μπορούν να μάθουν κ οι υπόλοιποι τι ακριβώς είδανε εκεί και τι ακριβώς παίζει στα γήπεδα εκεί. Το ενδιαφέρον πάντως είναι μεγάλο εφόσον στην τρέλα και τον φανατισμό η ελληνική σκηνή είναι η κορυφαία σε όλη την ευρώπη, αν και οι πιο πολλοί βαρέθηκαν τις μεγάλες σκηνές, αφού αυτές δείχνουν έτσι και αλλιώς πάντα τα ίδια. Ο άλλος λόγος βέβαια είναι ότι τα γήπεδα των μεγάλων σκηνών έχουν γεμίσει εθνικισμό, ρατσισμό,σεξισμό και ομοφοβία, πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να σεβαστούμε και τα οποία προσπαθούμε να καταστρέψουμε.

-Γνωρίζουμε ότι εκδίδετε και εσείς ένα fanzine. Θα μας μιλήσετε λίγο για αυτό?

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2004 βγήκε για πρώτη φορά το infozine μας„ Der Sonnenaufgang“ (η ανατολή του ήλιου) .Αρχίσαμε με ένα διμερές χαρτί Α5 και φτάσαμε τώρα σε ένα ultrazine το οποίο μεγάλωσε και στις σελίδες του και σε ποιότητα του layout και φυσικά στην ποιότητα των κειμένων, παρόλα αυτά μοιράζεται μέχρι στιγμής τζάμπα. Στην αρχή ήταν ένα κομμάτι χαρτί στο οποίο θέλαμε να εξηγήσουμε τις σκέψεις μας σε ολόκληρη την οπαδική σκηνή μας.Τώρα όμως έγινε ένα περιοδικό για όλα τα μέλη και φίλους και φίλες των Ultras Braunschweig.
Δεν γράφουμε απλά μόνο για τα τελευταία παιχνίδια μας αλλά περιγράφουμε και τις τελευταίες εξελίξεις του group μας και ανανεώνουμε με καινούριες λεπτομέρειες από άλλους οπαδούς. Κείμενα από groundhopping καθώς και συνεντεύξεις με άλλους ultras ,κριτικές από συναυλίες ,βιβλία και ταινίες και ότι ultra κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια. Μέχρι τέλος του 2008 κάθε τεύχος διατίθονταν για δωρεάν download αλλά από τότε το σταματήσαμε. Θέλουμε να σταματήσει η αντιγραφή στους ultras κ όλοι μας φροντίζουμε την κουλτούρα των περιοδικών .Το δικό μας φτάνει σε κάποια τεύχη μέχρι πάνω από 40 σελίδες αλλά ο στόχος μας πάντα είναι να κρατήσουμε την ποιότητα των κειμένων σε αυτό το ψηλό επίπεδο που βρίσκετε αυτή τη στιγμή κ αν γίνετε πιο ψηλά. Αυτό το δείχνουμε στα σχόλια και στα κείμενα σχετικά με γενικότερα ζητήματα πολιτικής όπως την τραγική κατάσταση των προσφύγων στη γερμανία, αλλά και ενάντια στο σεξισμό, την ομοφοβία και άλλα προβλήματα. Υπάρχουν επίσης και ανακοινώσεις και κείμενα από πορείες και άλλες εκδηλώσεις που συμμετέχουμε. Έτσι το infozine μας «Der Sonnenaufgang» έγινε ταυτόχρονα αντιπροσωπευτική φωνή προς τα έξω καθώς και η κριτική υποστήριξη του group μας από μέσα.

-Στην ελλάδα ο οπαδικός χώρος αντιμετωπίζει μεγάλη καταστολή από την εξουσία και τα τσιράκια της. Συμβαίνει κάτι ανάλογο και εκεί?

Ακόμη και στη γερμανία η καταστολή είναι μεγάλη.Κάθε μεγάλo οπαδικό group έχει μεγάλο ποσοστό οπαδών με απαγόρευση εισόδου σε όλα τα γήπεδα. Τη μέρα του παιχνιδιού δεν υπάρχει στιγμή που να μη σε παρακολουθεί η αστυνομία. Ειδικά πριν από το παγκόσμιο κύπελλο του 2006 στη γερμανια η παρουσία της αστυνομίας μέσα και έξω από τα γήπεδα αυξήθηκε. Δεν υπάρχει ευκαιρία να πας σε ένα ματς εκτός έδρας χωρίς να σε ακολουθεί η αστυνομία. Ακόμα και στα παιχνίδια χάντμπολ έρχονται που και που. Πολλές φορές μέχρι κ στην 5η κατηγορία φίλαθλοι δέχονται επιθέσεις από μπάτσους. Εδώ κάποιες φορές φταίει και η ηλίθια και προκλητική συμπεριφορά κάποιων οπαδών αλλά η βία της αστυνομίας δεν είναι καθόλου ανάλογη με αυτά που συμβαίνουν.
Οι διοικήσεις σε συνεργασία με την αστυνομία απαγορεύουν σε αυτούς τους οπαδούς την είσοδο και επί προσθέτως η αστυνομία κρατάει ένα αρχείο που το ονομάζει «Gewalttäter Sport» δηλαδή βίαιοι εγκληματίες των σπορ .Αυτό κανονικά είναι παράνομο αλλά την αστυνομία δεν την νοιάζει και έτσι με τον καιρό μαζεύτηκαν πάνω από 10.000 ονόματα σε αυτό το αρχείο και κάθε φορά που ταξιδεύεις στο εξωτερικό σε κρατάνε στο αεροδρόμιο και σε ρωτάνε που πας ,τι θες να κάνεις κτλ, και κάποιες φορές ούτε που σε αφήνουν να συνεχίσεις το ταξίδι σου.
Εδώ θέλουμε να τονίσουμε ότι η αστυνομία είναι η εξουσία του κράτους και θέλει με κάθε τρόπο να κρατήσει το μονοπώλιο της βίας στα χέρια της. Γι αυτό εμείς ούτε συνεργαζόμαστε,ούτε και συνδιαλλασσόμαστε με αυτούς. Θέλουν απλά να καταστρέψουν τις δομές μας.
Δυστυχώς όλο και πιο πολλά ultra groups στη γερμανία συνεργάζονται με την αστυνομία, αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο δεν είχαμε καμία όρεξη για την πορεία των ultras της γερμανίας που έγινε στο βερολίνο.
Καμία ειρήνη με το κράτος και τους βοηθούς του!

- Στην ελλάδα αρχίζει επιτέλους να ανθίζει σιγά σιγά η “support your local team” νοότροπια. Τι παίζει με αυτή τη φάση στη γερμανία?

Ο οπαδισμός εδώ δε μοιάζει με τον δικό σας .Εδώ δεν συγκεντρώνονται όλoι σε λίγους και μεγάλους συλλόγους όπως ήταν στην ελλάδα για χρόνια. Σχεδόν κάθε ομάδα από τις τέσσερις πρώτες κατηγορίες έχει οπαδική σκηνή και οι περισσότερες από αυτές έχουνε και ultras.Αυτοί οι οπαδοί ασχολούνται μόνο σε με αυτή την ομάδα και δεν την βλέπουν σαν δεύτερη ομάδα τους δίπλα από τη μεγάλη που υποστηρίζουν τις υπόλοιπες μέρες .Υπάρχουν και λίγες εξαιρέσεις. Έτσι στη δυτική γερμανία στο Ruhrgebiet (περιοχή dortmund-schalke κτλ) υπάρχουν μικρές σκηνές που αποτελούνται από οπαδούς μεγάλων ομάδων.

-Σας ευχαριστούμε για την ανταπόκριση και την ενημέρωση σας. Θα θέλατε να συμπληρώσετε κάτι εσείς?

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σας και που μας δώσατε την ευκαιρία να σας εξηγήσουμε τις σκέψεις μας .Για μας είναι σημαντικό να κοιτάμε και έξω από το group μας και θέλουμε να τονίσουμε ότι ultras και πολιτική είναι πράγματα άρρηκτα συνδεδεμένα .
Αντιφασιστικούς χαιρετισμούς στους δημιουργούς της Αυτόνομης Ζώνης ,στη Θύρα 6 και σε όλους τους φίλους και συντρόφους.

ub01.com

Ξενοφοβία, ρατσιστική προπαγάνδα και το μεταναστευτικό ζήτημα.

Όλοι μας συνειδητοποιούμε ότι ζούμε σε περίεργες εποχές βιώνοντας καθημερινά περίεργες καταστάσεις. Η φτώχεια και η ανεργία έχει γίνει πια σχεδόν αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας ενώ το κράτος εντείνει τη καταστολή προς όλες τις κατευθύνσεις. Η πολιτική και οικονομική εξουσία βάλλει με όλους τους πιθανούς τρόπους (οικονομική κρίση, φτώχεια, φορολογία, καταστολή, διώξεις και βία) κατά της κοινωνίας. Και κάπου εκεί είναι που πετάγεται και η ακροδεξιά για να εκμεταλλευτεί τις περίεργες αυτές εποχές και να προπαγανδίσει το πολιτικό της δηλητήριο. Έτσι λοιπόν η προπαγάνδα της στοχοποιεί τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ανάγοντας τους σε ένα από τα βασικότερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Με άλλα λόγια η ακροδεξιά προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι υπαίτιοι για τα προβλήματα της (φτώχεια, ανεργία, εγκληματικότητα κτλ) είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Κάπως έτσι λοιπόν παρουσιάζονται τα φαινόμενα τύπου αγίου παντελεήμονα ενώ παρατηρείται και μια μικρή άνοδος της ακροδεξιάς (η χρυσή αυγή μπαίνει στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου αθηναίων αλλά και του κοντινού σε μας καλλικράτειου δήμου ξηρομέρου).

Φυσικά και κατανοούμε ότι η ελλάδα δεν αποτελεί πια και τον πιο ειδυλλιακό προορισμό για τους μεγάλους όγκους των μεταναστών μιας και μαστίζεται ήδη από έντονη ανεργία και φτώχεια. Παρόλα αυτά δεν μπορεί να αγνοηθεί η παντελής απουσία μιας ανθρώπινης μεταναστευτικής πολιτικής και των ανάλογων υποδομών όπως και η βάναυση και απάνθρωπη μεταχείριση και συμπεριφορά που βιώνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στη προσπάθεια τους να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη (ναρκοπέδια, βουλιαγμένες βάρκες και πνιγμοί, εξαθλίωση, καταπίεση, εκμετάλλευση). Είναι πολλοί αυτοί που ξεχνούν ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι συνάνθρωποι μας που αναγκάζονται να αφήσουν τους τόπους και τα σπίτια τους εξαιτίας πολέμων, πείνας, φτώχειας τα οποία δημιουργούνται και συντηρούνται από το δυτικό καπιταλισμό. Και σίγουρα πως μπορεί άραγε κάποιος να απαγορεύει σε ανθρώπους να ταξιδεύουν σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη?

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που σε παλαιότερες δεκαετίες έδωσε τεράστια μεταναστευτικά ρεύματα τόσο στην ευρώπη (γερμανία, αγγλία κτλ) όσο και στην αμερική (η.π.α, καναδας) και στην αυστραλία . Και φυσικά μας εκνευρίζει πολύ το γεγονός να ακούμε τύπους να λένε αραχτοί στη καφετέρια απολαμβάνοντας το καφέ τους ότι οι μετανάστες τους παίρνουν τις δουλειές τη στιγμή που κανείς από αυτούς δεν καταδέχεται να δουλέψει στην οικοδομή και στα χωράφια για 20 και 30 ψωρό- ευρώ.

Σαν επίλογο σε αυτή τη σύντομη αναφορά στο μεταναστευτικό ζήτημα και τη ξενοφοβία θα παραθέσουμε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο της κατάληψης Apertus που αναφέρεται στη κατάσταση που επικρατεί στη κοντινή ηγουμενίτσα.

«Ενάντια στο ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον αποκλεισμό»

Ο κλοιός όλο και πιο πολύ στενεύει, οι αντιθέσεις συνεχώς μεγαλώνουν, τα εργασιακά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με δύσκολους και μακροχρόνιους αγώνες περιχαρακώνονται, το αύριο φαντάζει ακόμα πιο δυσοίωνο, ενώ η εικόνα με ένα υπεραυξημένο πλήθος αστέγων δεν φαντάζει πια και τόσο μακρινή… Η κοινωνία μετασχηματίζεται με βίαιο τρόπο: μέσω της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της καταστολής και του ελέγχου, η φτώχεια και η ανέχεια διευρύνονται και πλαισιώνουν όλο και περισσότερα κοινωνικά κομμάτια. Από την άλλη μεριά, καλούμαστε να «κάτσουμε στα αυγά μας» και να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση με μεμψιμοιρία, ηττοπάθεια και περίσσια υπομονή. Μας καλούν να γίνουμε θεατές της ίδιας μας της σφαγής. Κάποιοι επωφελούνται από αυτήν την κατάσταση και θέλουν στρέψουν το βλέμμα μας από τα πραγματικά προβλήματα σε καλέσματα ρατσιστικού κανιβαλισμού και εθνικιστικής μισαλλοδοξίας. Κάποιοι δημιουργούν πεδία για να κατευθύνουν την αθροισμένη οργή και αγανάκτηση προς τους μετανάστες, που προερχόμενοι από λεηλατημένους και καταστραμμένους τόπους, αναγκάζονται να καταφύγουν στον λεγόμενο «ελληνικό παράδεισο». Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν τους «εγχώριους» καταπιεσμένους και εκμεταλλευομένους, πως για όλα τα δεινά, υπεύθυνοι είναι οι -ακόμα πιο κάτω από αυτούς- μετανάστες: υπεύθυνοι για την ανεργία και τα χαμηλά μεροκάματα, υπεύθυνοι για το παραεμπόριο και την πτώση του τζίρου των καταστημάτων, υπεύθυνοι για εγκληματικές ενέργειες, κλοπές και βανδαλισμούς, υπεύθυνοι για διακίνηση ναρκωτικών… Για άλλη μια φορά, η πραγματικότητα επιχειρείται να αντιστραφεί με την μεταχείριση των ανεδαφικών και πλήρη ατεκμηρίωτων ισχυρισμών της ρατσιστικής προπαγάνδας. Αυτοί οι «κάποιοι» δεν είναι άλλοι από τους φασίστες του λα.ο.σ. και της χρυσής αυγής, πλαισιωμένοι από ένα ασαφές νεφέλωμα εθνικοφρονούντων κατοίκων και καταστηματαρχών, μπράβων και νταβάδων, σε συνδυασμό με φαιδρές προσωπικότητες του δεξιού πολιτικού παρασκηνίου. Αυτοί, λοιπόν, οι «κάποιοι» που άλλοτε πυροβολούν και μαχαιρώνουν εις το όνομα «του πατρός, του υιού και του αγίου πνεύματος» και άλλοτε αυτόανακηρύσσονται υπερασπιστές των «φτωχών πλην τίμιων ελλήνων», είναι που θέλουν να χωρίσουν τους ντόπιους και να τους στρέψουν με κάθε τρόπο εναντίον των μεταναστών. Οι γειτονιές του πολυεθνικού προλεταριάτου στην Αθήνα, την Ηγουμενίτσα, την Πάτρα, την Άρτα και αλλού, μετατρέπονται σε πεδία όπου εκδηλώνεται η ρατσιστική και κατασταλτική πολιτική του κράτους και σε τόπους όπου συναντιούνται οι κοινές επιδιώξεις του κράτους και των αφεντικών με τις εθνικοκυριαρχικές φαντασιώσεις των φασιστών. Με λίγα λόγια το ένα χέρι νίβει το άλλο… Όλα τα παραπάνω, καθώς και άλλα πολλά, εκδηλώνονται με συνεχές τρόπο και στην Ηγουμενίτσα εδώ και αρκετό καιρό -και κυρίως από τότε που πυρπολήθηκε ο καταυλισμός στην Πάτρα και οι μετανάστες μετακινήθηκαν προς το λιμάνι της Ηγουμενίτσας και το Λαδοχώρι. Στις 10/11/10 το ρατσιστικό μίσος εκδηλώθηκε με συμπυκνωμένο τρόπο: φασίστας και ιδιοκτήτης βενζινάδικου, θέλοντας τάχα να προστατέψει την ιδιοκτησία του από τους «μιαρούς» πυροβόλησε τέσσερις μετανάστες τραυματίζοντας τον ένα από αυτούς αρκετά σοβαρά. (Και δεν ξεχνάμε τις 3-4-2008 όπου ο Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ δολοφονήθηκε από μπάτσους.. Ενώ στις 12/01/2011 οπλισμένοι «άγνωστοι» προέβησαν σε ασκήσεις ελεύθερης σκοποβολής σε μετανάστες που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στην ευρύτερη περιοχή του Λαδοχωρίου με συνέπεια τον βαρύτατο τραυματισμό ενός από αυτούς. Η μετανάστευση, ως διευρυμένο ζήτημα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την καταστολή και τις φυλακίσεις στα κέντρα φιλοξενίας-στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς και τα κρατητήρια στα κατά τόπους Α.Τ. της περιφέρειας. Ο επικείμενος φράχτης στον Έβρο, οι νάρκες, οι περιπολίες, οι συνοριοφύλακες, τα πογκρόμ βαθαίνουν την κατάσταση και κάνουν ακόμα πιο ζοφερή την πραγματικότητα των μεταναστών. Απέναντι στον κοινωνικό αποκλεισμό, την ξενοφοβία και την ρατσιστική βία, προτάσσουμε την αλληλεγγύη ως συνιστώσα του αγώνα των μεταναστών για αξιοπρέπεια και χειραφέτηση. Μια αλληλεγγύη, που αποτελώντας μια βαθμίδα προς συνεύρεση και σύμπραξη, στρέφεται ενάντια σε κάθε είδος ρατσισμό από όπου και αν αυτός πηγάζει ή προέρχεται.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, ΣΥΝΟΡΑ, ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
Αγρίνιο 14/01/11
Κατάληψη Apεrtus(apertus.squat.gr)

* Στις 29 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί στην Ηγουμενίτσα πορεία για την αλληλεγγύη στους μετανάστες

Ανανεωμένα άρθρα

Τα άρθρα Football and Politics και A.C.A.B,τα οποία θα αποτελέσουν και μέρη του επερχόμενου 5ου τεύχους του εντύπου μας,ανανεώθηκαν.

18η Αγωνιστική Α.Ο Τρίκαλα - Παναιτωλικός 2-0

Η αγαπημένη μας ομάδα υπήρχε στο γήπεδο μόνο για ένα ημίχρονο (στο 1ο για την ακρίβεια) και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ηττηθεί για 2ο συνεχόμενο εκτός έδρα παιχνίδι και μάλιστα με το ίδιο σκορ. Στα εξω- αγωνιστικά τώρα το παιχνίδι παρακολούθησαν περίπου 7000 άνθρωποι από τους οποίους 250 και πλέον ήταν οι φίλοι του Παναιτωλικού. Από το Αγρίνιο ξεκίνησαν δυο πούλμαν (οι δυο από τους τρεις συνδέσμους με έδρα το Αγρίνιο διοργάνωσαν εκδρομή) ενώ όπως πάντα πολλοί ήταν και οι αμαξάτοι. Άξια αναφοράς είναι και η εμμονή ασφαλιτών να ψάξουν μερικές τσάντες με πανιά λίγο πριν την αναχώρηση του ενός από τα δυο πούλμαν. Εκδρομή πραγματοποιήθηκε όμως και από το σύνδεσμο της Αθήνας. Είχαμε αναφερθεί και στο αρθράκι που αφορούσε το παιχνίδι του 1ου γύρου στο Αγρίνιο για τις πολιτικές απόψεις μεγάλης μερίδας οπαδών της τρικαλινής ομάδας και για αυτό είχε σηκωθεί και στο τότε παιχνίδι το πανί με το αντιφασιστικό περιεχόμενο. Πολλοί ήταν οι οργανωμένοι τρικαλινοί οπαδοί που μετά το παιχνίδι έσπευσαν να μας πείσουν ότι οι φασίστες στη κερκίδα τους είναι λιγοστοί και μεμονωμένοι. Το θέαμα που αντίκρισαν βέβαια οι Αγρινιώτες και λοιποί Αιτωλοακαρνάνες οπαδοί της ομάδας μας στο γήπεδο των τρικάλων ήταν εντελώς διαφορετικό. Δεκάδες ελληνικές σημαίες (νόμιζες ότι έπαιζε η εθνική ελλάδας), πολλά στοχάδια που κουνιόταν επιδεικτικά κάθε λίγο και λιγάκι, σημαιάκι που απεικόνιζε μια σβάστικα, ναζί χαιρετούρες (όπως και στον 1ο γύρο άλλωστε από 5-6 τρικαλινούς), πανιά με το 88 και τη νεκροκεφαλή των ες- ες και άλλα τέτοια εμετικά. Επίσης δίπλα ακριβώς από το σημείο της κερκίδας που καθόταν οι οπαδοί της ομάδας υπήρχαν ζωγραφισμένες σβάστικες και σύνθημα ανάλογου περιεχομένου. Φυσικά και οι οπαδοί της ομάδας μας απάντησαν σε όλα αυτά φωνάζοντας πολλές φορές αντιφασιστικά συνθήματα ενώ δεν σταμάτησαν να τραγουδούν για την αγαπημένη τους ομάδα. Κάπως έτσι αποδείχτηκε πως όλα όσα ανέφεραν οι «απολιτικ» οπαδοί του αοτ περί μεμονωμένων φασιστο- οπαδών στη κερκίδα τους τελικά δεν ισχύουν. Καλό θα ήταν λοιπόν οι υγιείς και σκεπτόμενοι οπαδοί της εκεί τοπικής ομάδας (που υπάρχουν και το διαπίστωσαν και οι οπαδοί της ομάδας μας που βρέθηκαν στο γήπεδο των τρικάλων) να κάνουν ότι μπορούν για να απομονώσουν τα φασιστικά αυτά ανθρωπάρια. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός της ύπαρξης λαδιών και πετρελαίων που κάποιοι είχαν ρίξει στο σημείο της κερκίδας που θα καθόταν οι φίλοι της ομάδας μας. Μην ξεχάσουμε επίσης να αναφέρουμε ότι οι οπαδοί του Παναιτωλικού δεν έλαβαν εισιτήρια αλλά χαρτιά που ανέγραφαν πάνω τους τις λέξεις «οικονομική ενίσχυση»!! Πάντως ο ερχομός της ομάδας του Παναιτωλικού κατάφερε να συσπειρώσει ύστερα από πάρα πολλά χρόνια τον κόσμο της τρικαλινής ομάδας τη στιγμή που και ο ερχομός των οργανωμένων (κυρίως) και μη οπαδών της ομάδας μας κατάφερε να συσπειρώσει ένα σωρό λάτρεις φασιστικών αντιλήψεων από διαφορετικές ομαδοποιήσεις (που από ότι φαίνεται έχουν έντονη παρουσία στη πόλη των τρικάλων) αλλά και των κλασικών ελληναράδων πατριωτών της θεσσαλικής πόλης.

Εκδήλωση στη κατάληψη Apertus για το ζήτημα των μεταναστών και προσφύγων στην Ηγουμενίτσα.